ช่วงเช้าของวันนี้อากาศเป็นใจดีแท้ คือเย็นสบาย ๆ ขณะขับรถจากเมืองหาดใหญ่มุ่งตรงเข้าเมืองสงขลาพอไปถึง 5 แยกเกาะยอหน่อยก็มีโทรสายเข้ามาเป็นพระคุณเจ้าที่นิมนต์ไว้เพื่อให้ท่านไปบรรยายให้ผู้เข้าร่วมอบรมที่ต่อจากเมื่อวานได้ฟังแนวคิดอีกมุมหนึ่ง
เป็นสิ่งละอันพันละน้อย เกี่ยวกับการสอนพระพุทธศาสนาในโรงเรียนต่าง ๆ หลังจากรับสายท่านแล้วก็เดินทางเข้าสู่ ม. ทักษิณ เพื่อเข้าเป็นส่วนหนึ่งในนามผู้จัดการอบรมและช่วงเย็นจะได้ขึ้นเวทีเพื่อกล่าวสรูปก่อนปิดการอบรมดังกล่าว
ช่วงเช้านี้มีวิทยากรบรรยายไปแล้วเกี่ยวกับการสอนแบบบูรณาการ ทำให้ได้คิดว่า...สอน 1 วิชา แต่ใช้อาจราย์ 7 คน คนนั้นไปทางคนนี้ไปทาง กับมีอาจารย์คนเดียวแต่ทำศาสตร์ภูมิรู้แบบยำในหัวตนเองแล้วก็คนเดียวนั้นแหละสอนในวิชาเดียวอย่างนี้อะไรคือการสอนแบบบูรณาการกันแน่นะนี่
พอดีช่วงพักเลยแวะเข้ามาบันทึกเท่าที่เวลามีช่องว่างนะนี่ ฮิ ฮิ ฮิ
คนชอบอ่าน อ่านสิ่งที่ตนเองสนใจ และอ่านบันทึกของ คุณ UMIแล้วงง กรุณาขยายความคำว่าศาสตร์ภูมิรู้แบบยำ
สวัสดีครับ คุณkrutoiting
อาจารย์คนเดียวแต่ทำศาสตร์ภูมิรู้แบบยำในหัวตนเองแล้วก็คนเดียวนั้นแหละสอนในวิชาเดียวอย่างนี้...
โอ...ถามดีจังเลยละ คือว่า...ผมนึกถึงข้าวยำนะ เป็นอาหารวิเศษเลย
ที่ถามมาผมขยายความดังนี้นะ ถ้าไม่เข้าใจโปรดถามอีกนะครับผม...
ครูที่รู้มากรู้หลายศาสตร์แล้วยำหรือบูรณาการในหัวคือทำความเข้าใจให้ทะลุปรุโปร่งจนเป็นหนึ่งเดียวในตนเองแล้วถ่ายทอดให้ผู้เรียนนะ
กับครูคนนี้เข้าใจศาสตร์นี้ ครูอีกคนก็เข้าใจศาสตร์ของตนแล้วจับมือกันเป็นบูรณาการมาสอนวิชาเดียวกันแต่สอนคนละศาสตร์
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณมนัญญา
จับประเด็นได้ตรงเผงเลยละ
ฮิ ฮิ ฮิ ครูพันธุ์ใหม่ มาเป็นครูแบบข้าวยำกันดีมั๊ยละ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณมนัญญา
เออ...เป็นครูแบบข้าวยำนี้ ต้องแสวงหาความรู้อยู่เสมอนะครับ
ก้าวทันโลก เรียนรู้หลายศาสตร์แล้วนำมายำกันนะ ฮิ ฮิ ฮิ
อารมณ์มาคงเขียนได้นะ พอเห็นเค้าโครงแล้วละ ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะอาจารย์
ขอขอบคุณอย่างสูงที่กรุณาไปเยี่ยมบ้านครูคิม
ศาสตร์ก็คือศาสตร์นะคะอาจารย์ แต่เวลาปฏิบัติไม่ได้เป็นศาสตร์เสมอไป ครูคิมเป็นครูบ้านนอก เดินทางเช้าไปเย็นกลับว้นละร่วม 200 ก.ม.
การเรียนการสอนที่โรงเรียนครูคิมคงจะใช้ศาสตร์อย่างเดียวนั้นไม่ได้ค่ะ
เราเจอปัญหาสารพัด แต่เราก็สนุก มีความสุขด้วยค่ะ
จะให้พวกเรามาเล่าความเป็นบูรณาการของพวกเราที่ปฏิบัติอยู่คงไม่มีใครยอมรับหรอกนะคะ
1 วิชาอาจารย์ 7 คน
แต่โรงเรียนครูคิมนะคะ 12 ห้องเรียนครู 11 คน พนักงาน 3 รวมเป็น 14
สอนกันไปวันไหนว่าง 1 ชั่วโมง (งง ..เพราะลืมว่ามีว่าง)
จะมาเยี่ยมอาจารย์อีกค่ะ โอกาสหน้า
สวัสดีครับ คุณ krukim
เป็นชีวิตคือการเดินทางจริงนะนี่ ไปกลับร่วม 200 ก.ม.
เป็นมุมคิดที่ดีชวนฟังนะครับที่ว่า...จะให้พวกเรามาเล่าความเป็นบูรณาการของพวกเราที่ปฏิบัติอยู่คงไม่มีใครยอมรับหรอกนะคะ .
มีความสุขกับการทำงานนะครับ
ขอบคุณครับ