ได้ทำโครงการพัฒนาคุณภาพโรงพยาบาลด้วยความรัก (Humanized Healthcare) มาระยะหนึ่งแล้ว จะประเมินผลงาน จากแบบประเมินทางด้านจิตใจ ของผู้เข้าร่วมประชุม เขาเขียนไว้ดังนี้ค่ะ.... ไม่รู้ว่าใช้ประเมินได้รึป่าวค่ะ...



การทำงานคือชีวิต ชีวิตคือการทำงาน ถ้าอยากให้ชีวิตมีความสุขก็ต้องทำงานให้มีความสุข ถ้าอยากให้ชีวิตมีคุณภาพก็ต้องทำงานอย่างมีคุณภาพ เพราะฉะนั้นการทำงานคุณภาพจึงทำให้ชีวิตเรามีคุณภาพเช่นกัน... บางครั้งเราเหนื่อยล้าทุกข์ใจก็มักจะเตือนตนเองเสมอว่า ปัญหามีไว้แก้ไม่ได้มีไว้กลุ้ม มีสติในการจัดการกับปัญหา ปัญญาจะเกิดเมื่อมีสติ ทุกอย่างมีทางออกสิ่งใดๆ จะเกิดขึ้นกับเราถ้าเราคิดดี ทำดี
แต่ถ้าเราคิดว่าการทำงานคือเงิน เงินคืองาน จะทำให้เกิดทุกข์กับตนเองเป็นอย่างมากเพราะเราจะต้องไปเปรียบเทียบกับเพื่อนที่ทำงานน้อยกว่าทุ่มเทน้อยกว่า แต่เงินเดือนมากกว่า ถ้าเราเอาเงินมาเป็นที่ตั้งความสุขเราจะมีเฉพาะทันทีเงินเดือนออก และทุกข์เมื่อเงินเดือนน้อยจนไม่อยากทำงาน คิดว่าการทำงานคือชิวิต สุขทุกข์อยู่ที่ใจ สุขในการทำงานเถอะนะ
จากการเรียนรู้วันนี้ได้อะไรบ้าง





วันนี้ได้เรียนรู้ จากหลายๆ ท่าน บางคนมีความรู้มากประสบการณ์มาก บางคนก็เป็นครั้งแรก ของการมาทำงานในทีม แต่สิ่งที่ได้คือ
ทุกคนพร้อมที่จะเรียนรู้ เพิ่มเติม พร้อมที่จะแชร์ประสบการณ์ เพื่อให้ผู้อื่นได้เรียนรู้ และทุกคนก็ทำด้วยใจ (ไม่งั้นจะได้เห็นหน้าเดิม เดิมรึ)
มีเรื่องราวที่ผ่านมาจากวิดีทัศน์ เรามีความรู้สึกว่ามันเศร้า แต่มันก็เป็นกำลังใจให้หัวใจของเราทำงาน และสู้ต่อไป เพราะว่าสิ่งที่เราทำอยู่ “ทำด้วยหัวใจของเราเอง”
จากการเรียนในวันนี้ เรารู้ว่าสิ่งที่ผู้ป่วยและญาติต้องการไม่ใช่เพียงการดูแลด้านร่างกายและความเจ็บป่วยเท่านั้น แต่สิ่งที่ต้องการยังมีมากกว่า นั้นก็คือ การดูแลด้านจิตใจซึ่งเป็นเรื่องที่ทุกคนในโลกต้องการไม่ว่าจะเป็นบุคคลธรรมดา ผู้ให้บริการ ผู้รับบริการอื่นๆ การดูแลด้านจิตใจ เป็นสิ่งที่นอกเหนือคำบรรยาย เราไม่อาจบอกมาเป็นคำพูดได้ มีสิ่งที่เกิดมาจากด้านใน ของทุกคน มาจากความอ่อนโยน ความเอาใจใส่ ความเป็นมนุษย์ ความรัก ความรู้สึก ที่หาคำบรรยายออกมาเป็นลายลักษณ์อักษรได้ ไม่มีในทฤษฎี ไม่มีในหนังสือใดๆ เมื่อทำแล้วเรารู้สึกสบายใจ ผู้รับบริการพึงพอใจ ไม่มีใครบังคับ
วันนี้ได้พบเพื่อนใหม่ ได้ฟังประสบการณ์ใหม่จากเพื่อนต่างโรงพยาบาล ได้ทราบว่าทุกโรงพยาบาลต่างมีปัญหาและอุปสรรค ได้ข้อคิดจากเพื่อนบางคนสรุปว่า เราต้องเริ่มที่ตัวเรา จึงน้อยกลับมาดูตัวเอง ว่าทำอะไรบ้าง จะทำอะไรต่อหนอทุกคนคงอยากเป็นคนดี ได้ฟังเรื่องดีๆ ของเพื่อนแพทย์ ก็ภูมิใจแม้ไม่ใช่ตัวเราเองที่เป็นคนทำ ได้ฟังว่าคนทำดีย่อมมีคนชื่นชม และนำไปเล่าให้คนอื่นฟังความดีของเขาไม่ถูกลืม แม้คนๆ นั้นจะไม่ทราบว่า ตนเองถูกล่าวถึงแต่คนอื่นที่ได้ฝัน ก็อยากรู้จักคนที่อยู่ที่ไหนก็มีคนรัก เพียงไม่มีคนเกลียดแม้ไม่ได้ดีเลิศ ไม่ได้ดีดังกับให้ทุกคนกล่าวถึงก็ดีกว่าเป็นคนไม่ดี อยากทำให้ตนเองมีกำลังใจ ที่จะทำอีกหลายอย่าง อยากสร้างสมดุลของการทำงานที่โรงพยาบาลกับครอบครัว อยากให้ครอบครัวเป็นกำลังใจ ผู้ร่วมงานช่วยเหลือกันและบรรยากาศการทำงานเป็นเหมือนโรงพยาบาลเป็นครอบครัวหนึ่งที่ทุกคนมีจุดมุ่งหมายเกี่ยวกันและทำสิ่งที่ดีที่สุด ไม่มีปัญหาร้องเรียน ทำงานอย่างสบายใจสนุกสนาน มีเพื่อนๆ ร่วมสร้างสรรค์สิ่งดีดี อยากอยู่อย่างพอเพียง สบายใจ และแต่ละวันไม่มีความร่าเริง ทำอย่างสบายใจ ถ้าได้ทุกอย่างที่คิดก็ดี ไม่ได้ก็เป็นเรื่องธรรมดา
ในวันนี้ จิตเราได้มีเวลารู้ว่าต้อง “สงบ” มีสติ สมาธิ ถ้าเราเกิดการเรียนรู้เพิ่มเติมจากประสบการณ์ที่ผ่านมาเราเคยได้รับรู้ “Humanized Healthcare” เพียงผิวเผินแต่ในวันนี้กระบวนการเรียนรู้เรื่องนี้โดยใช้ “Dialogue” ทำให้ได้รับรู้ “สุนทรีย...หัวใจความเป็นมนุษย์” มากขึ้น ในฐานะเป็นมนุษย์ผู้ให้บริการงานด้านสุขภาพ ซึ่งเดิมเราก็ให้หลักปรัชญานี้อยู่แล้ว จึงได้ซาบซึ้งในคุณค่านี้มากขึ้น มีเพื่อนร่วมวิชาชีพหลายท่านได้ร่วมแลกเปลี่ยนกันทำให้เราเกิดความคิดใหม่ขึ้นมา น่าจะต้องนำมาใช้ต่อไป เช่น การให้เวลากับผู้ป่วยและญาติการให้ข้อมูลข่าวสารที่ชัดเจน การยอมรับความจริง พูดความจริงที่เกิดขึ้นให้ฟังทำกิจกรรมอย่างต่อเนื่องจนบรรลุความสำเร็จเป็นที่ยอมรับของผู้ป่วยและญาติ แต่อย่าลืมคนหรือมนุษย์ที่อยู่ใกล้ชิดเรา ต้องมีเวลาให้เค้าทุกๆ คน ไม่ว่าครอบครัว เพื่อนร่วมงาน เพื่อให้เกิด “Holistic Humanized Healthcare” เราในฐาน FA ต้องถ่ายทอดลงไปสู่เพื่อนร่วมงาน ร่วมวิชาชีพ สหวิชาชีพต่อไป เพื่อให้องค์กรอยู่ด้วยใจของความเป็นมนุษย์ สู่การพัฒนาที่ยั่งยืน แม้สิ่งต่างๆ จะเปลี่ยนไป
เกิดการเรียนรู้ แรงบันดาลใจในการที่จะนำเทคนิคต่างๆ เหล่านี้ไปใช้ในกระบวนการพัฒนา หรือสร้างแรงจูงใจให้แก่บุคลากรในโรงพยาบาล
ได้แนวคิดว่าแม้คนที่คิดว่าเขาด้อยโอกาสกว่าเรา (ดูวิดีโอคนพิการ) แต่เขาสามาระทำในสิ่งที่มหัศจรรย์ได้ นั่นคงเกิดจากความมุ่งมั่นตั้งใจ เป็นกำลังใจให้กับตนเอง ตนเองต้องเริ่มต้นก่อนก่อนที่จะไปว่าคนอื่นไม่ทำ ทำให้เป็นตัวอย่าง ทำด้วยใจ ทำด้วยความรักแล้วเราจะมีความสุขในการทำงาน มีกำลังใจที่ดีในการพัฒนาตัวเอง และองค์กร
ไม่มีสิ่งใดที่คนเราทำไม่ได้ แต่ต้องใช้ความพยายาม ความตั้งใจ ในสิ่งที่ยุ่งยาก และท้าทาย เหล่านั้น
การบริการด้วยหัวใจความเป็นมนุษย์ ถึงแม้จะไม่สามารถทำให้เห็นผลเป็นรูปธรรมได้ชัดเจน แต่การเริ่มต้นในสิ่งตัวเองทำได้ก่อนจากน้อยๆ ก็จะกลายเป็นมากขึ้นๆ ไปเรื่อยๆ เพียงแต่เราไม่หยุดตัวเองเสียก่อน
อุปสรรคทุกอย่างที่เกิดขึ้นล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องปกติ เราควรหาวิธีที่จะเอาชนะอุปสรรคเหล่านั้น ให้ได้ด้วยสติปัญญา ด้วยสมาธิด้วยความรักที่พึงมี และพึงทำได้ สุดท้ายเราก็จะเอาชนะปัญหาและทุกอย่างได้ด้วยดีถึงแม้จะไม่ ก็ตาม
ความสุขเป็นสิ่งที่ทุกคนปรารถนา ในฐานะผู้ให้บริการควร “บริการด้วยใจ” คำนี้ไม่ต้องบรรยาย มีความหมายอยู่ในตัวอยู่แล้ว




จากรพ.หนองเรือ
ไว้ให้พี่เอก...จตุพร ถอดบทเรียน อิอิ
แป๊ะไว้ก่อน
เดี่ยวมาเมนท์ งานเข้าๆๆ
อิอิ
สวัสดีค่ะ
ครูโย่ง หัวหน้า~ natadee
รีบกลับมาเม้นด่วนๆๆๆๆ จ้า ท่านหัวหน้าแก๊งค์..... งานเข้าอีกแล้ว...
ผมเป็นโรคกลัวโรงพยาบาลและหมอครับ แค่ได้กลิ่นยาก็ผวาแล้ว ผมอาจจะลืมมองมุมอื่นไป เพราะบางคนก็คงทำงานด้วยหัวใจจริงๆ ว่าแต่ว่า ผีเสื้อในบล็อกนี้มันไม่เหนื่อยบ้างเหรอครับ เห็นบินๆไม่ยอมหยุด ^^
1. ท่านพึงพอใจกับกิจกรรมในวันนี้หรือไม่ เพราะเหตุใด
2.ท่านพึงพอใจกับสิ่งที่ท่านได้เรียนรู้ในวันนี้หรือไม่ เพราะเหตุใด
3. สิ่งใหม่ ๆ ที่ท่านๆคิดว่าได้เรียนรู้ในวันนี้ มีอะไรบ้าง
4. กิจกรรมอะไรในวันนี้ที่ท่านชอบมากที่สุด
5. กิจกรรมใดที่ท่านไม่ชอบ
6. ความคิดเห็นอื่น ๆ
สวัสดีค่ะ ตอนนี้รพ.เขาพัฒนาไปเยอะมากๆแล้วค่ะ กลิ่นยาไม่มีแล้วค่ะ มีแต่กลิ่นหอม ค่ะ ลองไปดูสิคะ อิอิ .. ผีเสื้อเขาทำตามหน้าที่ค่ะ ได้พักเหนื่อยตอนคนไม่ได้เปิดดูค่ะ ขอบคุณมากนะคะ ดีใจจังเลย
สวัสดีค่ะ อาจารย์ที่ปรึกษา
น่าจะใช้ได้ค่ะ รูปแบบนี้ ขอบคุณมากค่ะ แต่สิ่งที่เขียนมาเข้ากรอบอาจารย์ได้หมดเลยค่ะ มีล้นกรอบด้วย อิอิ
สวัสดีอีกครั้งค่ะ พี่โย่ง
. ครูโย่ง หัวหน้า~ natadee
ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ จะพัฒนาตนเองและฝีมือไปเรื่อย ๆ ครับ
ค่าของคน อยู่ที่ผลของงาน วันนี้พี่โย่งดูดีมีสาระ ฮ่าๆๆๆ
วันนี้ ท่านผอ.แก๊งค์ หายไปไหนคะ มารายงานตัวด่วนๆๆๆๆ เจ้าค่ะ
กำลังจะจัดค่ะ
วันที่ 10,17,24ก.ยนี้ค่ะ จัดคล้ายๆกับที่อ.พอลล่าจัดที่สสจ. นว.ค่ะ
ขอกำลังใจด้วยนะค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณ
ขอบคุณนะคะ จะรออ่าน ค่ะ
สวัสดีค่ะ อาจารย์ sarah
ไม่ให้ไปดูหรือคะ ไปด้วยๆๆๆๆ ค่ะ อยากๆๆๆไป ค่ะ มีงบฯให้นะ
+ ว้าว...หนูพอล่า....
+ อ่านแล้วทำให้ได้คิดตั้งหลายอย่างนะค่ะ...
+ วันก่อนไป รพ.หนึ่งมา...พี่อ๋อยเห้นกับตา ว่าเจ้าหน้าที่ พยาบาล...ทำกิริยาไม่ดีใส่หญิงชราแก่ ๆ ซึ่งเป็นอิสลาม...
+ พี่เห็นแล้ว...ยังคิดเลยว่า...การศึกษาไม่ช่วยอะไรเลยหรือนี่....
+ ทุกคนมีหน้าที่...และเหนื่อยกับการปฏิบัติหน้าที่เหมือนกัน.....
+ วันนั้น...ถ้าพี่ใจถึงจะเดินไปบอกแล้วว่า...คุณเรียนมากับเงินภาษีของยายคนนี้นะ...
+ อยากให้โครงการดี ๆ แบบนี้มาทำกับ รพ.เล็ก ๆ บ้างจังเลย...
+ ตอนนี้ รพ.ใหญ่ ๆ ดูเหมือนเจ้าหน้าที่จะปฏิบัติตนได้ดีนะ...
สวัสดีค่ะ แม่อ๋อย...
ดึกแล้วยังไม่นอนหรือคะ รพ.ที่ภาคใต้ก็มีนะคะ แต่ยังไม่เริ่มเลยค่ะ ทีปัตตานีด้วยค่ะ ทางพื้นที่ยังไม่พร้อม และก็ พอลล่าไม่กล้าไปค่ะ กลัว ค่ะพี่...
สวัสดีค่ะน้องพอลล่า
แวะมาอ่านค่ะ เห็นด้วยนะคะ
การทำงานคือชิวิต สุขทุกข์อยู่ที่ใจ สุขในการทำงาน
สวัสดีค่ะท่าน ผอ.
ขอบคุณค่ะที่มาเยี่ยม สมาชิก...แวะไปเม้นมาแล้วค่ะ ไฮเทคเป็นเลิศเลยนะคะ ที่รร.บางลี่ นี่นะคะ
สวัสดีค่ะ พี่ไก่
มีความสขกับการทำงาน มากๆ นะคะ พี่ ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยม ค่ะ