จดหมายจากกัลยาณมิตร "จัดการในตนเอง"

Ka-Poom
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
วันนี้ได้รับจดหมาย จากกัลยาณมิตรท่านหนึ่ง ... ได้รับทราบเรื่องราวและแบ่งปันกำลังใจจากกันถึงกัน ในข้อความของจดหมายในตอนหนึ่ง...หวังว่าน่าจะพอเป็นประโยชน์ต่อการนำมาตีพิมพ์ในบันทึกเก็บไว้ หากว่าก่อให้เกิดประโยชน์ต่อบุคคลได้ ต่อการจัดการในตนเอง...เพื่อนำไปสู่ศานติในจิตใจเรา
------------------------------------------------------- 
สวัสดีค่ะ...
 
ดีใจมากเลยที่ได้รับจดหมายฉบับนี้... เรื่องที่นำมาเล่าให้กะปุ๋มฟัง ไม่ใช่เรื่องไม่น่าฟัง หากแต่เป็นเรื่องที่จะนำพาเราไปสู่ทางออก หากว่าทางออกนั้นเป็นทางออกที่ถูก ใจเราก็จะสงบ แต่ตรงกันข้ามหากว่าเป็นทางที่ไม่เหมาะสมก็ยิ่งทับถมก่อให้เกิดความทุกข์ยิ่งขึ้น...
 
ในชีวิตประจำวันของเรามีเรื่องราวมากมายที่มากระทบเรา ผ่านการได้ยินเสียง ผ่านการมองเห็น ผ่านใจที่สัมผัสและรู้สึก เช่น เราได้ยินเสียงของคนที่ต่อว่าเรา กล่าวหาเรา ใจเราก็ปรุงแต่งก่อให้เราเกิดเป็นความไม่พอใจ น้อยใจ เสียใจ ต่างๆ มากมาย การที่เราจะรอดพ้นสิ่งต่างๆ เหล่านี้ไปได้ไม่ใช่ให้บุคคลหยุดพูด หรือหยุดว่าเรา... เราไม่มีหน้าที่ ไม่มีความสามารถที่จะไปหยุดเขาได้ แต่หน้าที่เราคือ ทำการรับรู้ต่อสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างตามความเป็นจริง..
 
ความจริงก็คือว่า การที่คนคนหนึ่งกล่าวว่าให้อีกบุคคล หรือโมโห หงุดหงิดให้บุคคลอื่นได้นั้น ใจของเขาต้องมีความทุกข์อย่างมาก ทุกข์จากการถูกเบียดเบียนจากอารมณ์โกรธ โมโห ซึ่งเขาไม่สามารถจัดการในตนเองได้ คือ ไม่สามารถควบคุมตนเองได้ เขาจึงได้สาดทุกข์ใส่บุคคลอื่นด้วยคำพูด การกระทำ สีหน้าท่าทาง... หากเราน้อมใจลงมองดูเขาด้วยใจที่มีเมตตา จะพบว่าเขาน่าสงสารมาก เขาหาทางออกแห่งทุกข์ไม่ได้ อย่าได้ไปโกรธ เกลียด หรือโมโหให้เขาเลยนะคะ รับรู้ต่อเขาตามความเป็นจริง และให้อภัยเขา ... เมตตาต่อเขา เพราะหากเราไปโกรธตอบ เราก็ยิ่งเป็นการสาดทุกข์ใส่กันไม่มีวันที่จบสิ้น เป็นการจองเวรต่อกันอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
 
หากเราได้รับการกระทบจากเหตุการณ์เช่นนี้อีก... ก็น้อมใจลงมองตามความเป็นจริง... กลับมาที่ลมหายใจของเรา หายใจเข้าให้รู้ตัวว่าหายใจเข้า หายใจออกให้รู้ตัวว่าหายใจออก หายใจเข้าลึกยาว หายใจออกช้าแผ่วเบา... ตามลมหายใจไปเรื่อยๆ ใจที่รุ่มร้อนสักพักก็จะสงบและดับลง ... แล้วเราจะเข้าใจเรื่องราวต่างๆ ชัดแจ้งขึ้น
 
ให้กำลังใจนะคะ
 
(^___^)
 
กะปุ๋ม
_________________________________________________________________________________________
Note: จากจดหมายตอบถึงเพื่อน ที่แบ่งปันเรื่องราวให้ได้รับรู้...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน In Mind



ความเห็น (9)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับพี่ดร.กะปุ๋ม

นำเพลงมาฝากครับ...ดั่งดอกไม้บานhttp://www.watkoh.com/media/flash/mp3ss2d.swf

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณนะคะคุณกบ...

รวมถึงการบอกบุญถึงกันเสมอ... ดั่งดอกไม้บาน... ไปได้กับบันทึกนี้มากเลยค่ะ

(^___^)

เขียนเมื่อ 

เมื่อวานที่ รร.ของลูกสาว มีนักการฯ โดนไฟฟ้าช๊อตเสียชีวิต..คาเสาไฟฟ้า

ติดตา.เด็ก...กลัว นอนไม่ได้

ขอมานอนด้วย..ให้คุณแม่กอด

ลูกสะกิด สะกิด สะกิด คุณแม่..เลยบอกลูกให้

อยู่กับลมหายใจตัวเอง เข้าและออกนะลูก..

ไม่รู้ว่าใครหลับก่อน หลัง ตอนเช้าสางๆ ลูกสะกิดอีกครั้ง

แม่ หนูอยู่กับลมหายใจเข้าออกเป็นแล้ว..

....ช่วยได้เหมือนกันนะ.....

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณนะคะสำหรับคำกล่าวเตือนสติ เห็นด้วยทุกคำพูด เตือนสติและเตือนใจได้ดี ดิฉันเองเป็นคนใจร้อนขี้โมโหเมื่อไม่ถูกต้องมาก็จะโต้ตอบไปทันทีเพราะถือว่าเป็นการปกป้องตัวเองไม่ให้ถูกข่มเหง แล้วก็จริงๆล่ะค่ะที่ว่าเป็นการสาดทุกข์ใส่กันไม่รู้จบ ต่อนี้ไปจะพยายามไม่โกรธใครอีกต่อไป จะพยายามให้มากๆเข้าไว้นะคะ ขอบคุณมากค่ะ

อ่านเรื่องเล่ากะปุ๋มทีไร จิตใจดีขึ้นทุกวันค่ะ

ขอบคุณสำหรับ เรื่องดีดีค่ะ

สวัสดีครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ น้องกะปุ๋ม

  • วันเวลาที่ผ่านมาเมื่อสัปดาห์ก่อนๆ ป้าแดงควบคุมอารมณ์ไม่ได้อยู่พักใหญ่ สุดท้ายเลยต้องมานั่งทบทวนและอยู่กับตัวเอง ขณะนั่งอยู่บนรถ 6 ชม. และไปนั่งต่อหน้าหุ่นขี้ผึ้งหลวงปู่ชา สุดท้ายจึงได้คำตอบว่า "เราไม่ควรคาดหวังอะไรมากเกินไป รู้จักปล่อยวาง วางเฉยและมองข้ามและนิ่งๆไม่ใส่ใจเสียบ้าง" รู้สึกว่าดีขึ้นเยอะเลยค่ะ
  • ขอบคุณสำหรับบันทึกที่ดีๆค่ะ  
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะน้องกะปุ๋ม  เป็นข้อคิดที่มีประโยชน์มากสำหรับคนยุคนี้ซึ่งมักโดนแรงปะทะมากมายรอบทิศทาง จึงมีทางออกแบบตาต่อตา ฟันต่อฟัน หรือหากไม่กล้าก็กลายเป็นโทสะหลบใน หรือรู้สึกว่าเป็นผู้ถูกกระทำสงสารตนเองไปก็มี

ธรรมะข้อนี้หากนำไปใคร่ครวญแล้วปฏิบัติได้ จะวางเป็นแล้วก็จะสบายใจขึ้นมากนะคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่กะปุ๋ม

แวะมาทักทายตอนเช้าค่ะ

สบายดีนะคะ

คิดถึงค่ะ