ช่วงนี้วุ่นอยู่กับการเรียบเรียงสมองเพื่อเขียนรายงานการวิจัยครับ เสร็จไปเรื่องหนึ่งแล้วพร้อมกับบทความวิชาการ ซึ่งทันได้ขึ้นเวทีในงานฉลอง 10 ปีมหาวิทยาลัยพอดี แต่ผมไม่ได้ไปนำเสนอเองครับ ทีมงานไปนำเสนอแทน ส่วนที่กำลังเขียนอยู่เป็นงานวิจัยชิ้นแรกของผมครับที่รับทุนจากภายนอก หลายปีมาแล้ว แต่โครงการนี้ใช้เวลาทำนาน (ทั้งๆ ที่ในการอนุมัติให้ทำแค่ปีเดียว) มันมีเหตุผลของมัน ดีอย่างหนึ่งครับที่หยุดกิจกรรมทั้งหมดก่อนที่ผมจะเกิดอุบัติเหตุ ทั้งๆ ที่คิดจะทำกิจกรรมต่อเนื่องอีกสักสองสามอย่าง (นอกแผนกิจกรรมในโครงการ) ที่ดีเพราะพอไปสำรวจดูงบปรากฏมันหมดไปแล้ว ฮาฮา งานวิจัยชิ้นนี้สอนผมได้เยอะครับ โดยเฉพาะว่า อย่าทำโครงการวิจัยโดยใช้หัวใจทำอย่างเดียว ความชอบอย่างเดียวเอามาเป็นเกณฑ์เลือกที่จะเสนอโครงการไม่ได้ มันต้องดูด้วยว่าเรามีภูมิรู้ในเรื่องนั้นขนาดไหนด้วย และที่ทำให้ผมต้องเร่งเขียนรายงานวิจัยก็เพราะวันที่ 9 สิงหาคมนี้ ผมจะต้องนำเสนอผลการวิจัยในเวทีสัมมนาที่ซีเอส ปัตตานี นี้คืองานวิชาการแรกหลังจากที่หยุดงานวิชาการมาเกือบสามเดือนแล้ว
จากที่คร่ำเคร่งอยู่กับงานวิจัย กลับมาอ่านงานเขียนตัวเองในบล็อกนี้แล้วรู้สึกว่าช่วงนี้ไม่มีอะไรน่ารื่นรมณ์แล้ว (ฮิฮิ งานเขียนในบล็อกก็พลอยเคลียดไปด้วย) ซึ่งนั่นเป็นเรื่องที่ผมว่าผิดวิสัยครับ เพราะความจริงคือ ผมเป็นคนเครียดได้ไม่นาน ฮาฮาฮา
กิจกรรมที่ผมใช้ผ่อนคลายความเคลียด นอกเนื่องจากการมาเขียนบันทึกในบล็อกแล้ว ก็คือ ตกแต่งเว็บไซด์ส่วนตัวครับ ตอนนี้พอเครียดๆ คิดอะไรไม่ออก ก็เปิดโปรแกรม adobe photoshop แล้วก็แต่งรูป แล้วก็ไปปรับหน้าเว็บ www.muallimthai.com ช่วงแรกๆ ก็เอาบทความขึ้นเว็บครับ แฮะแฮะ บทความทั้งหมดไม่ได้เขียนขึ้นใหม่ครับ แต่เป็นบทความหรืองานที่ทำส่งอาจารย์ในสองเทอมที่ผ่านมาครับ ปรับนิดหน่อยก็ส่งขึ้นเว็บครับ ส่วนล่าสุดคือ ปรับหน้าแรกของเว็บครับ อันนี้ดูท่าจะทำให้ผมเพลินมากครับ เพราะนอกจากจะทำกราฟฟิกไปใส่แล้ว ต้องแก้ไขคำสั่งในเว็บด้วย มันเป็นคำสั่ง php ครับ ไอ้กระผมก็ทิ้งตำราไปนานแล้วครับ
เว็บไซด์ของผมใช้ wordpress ครับในการจัดการทั้งหมดของเว็บ การใช้เว็บสำเร็จรูปทำให้สะดวกในการจัดการดีครับ จริงๆ ตั้งใจจะใช้ joomla ครับ แต่ปรากฏ mysql ของเว็บไม่สนับสนุน แฮะแฮะ ลงทุนเช่าเว็ปราคาถูกไปนิดหนึ่งครับ
อีกหนึ่งความจริงคือ ผมตั้งใจจะใช้เว็บนี้ในการจัดการเรียนการสอนด้วยครับ ปรากฏติดตั้ง moodle ไม่ผ่านเหมือนกัน ปัญหาเดียวกันครับ เลยไปใช้ lsq รุ่นแรกๆ ซึ่งก็ใช้ได้ไม่สมบูรณ์ ก็เลยหันไปทำแบบลูกทุ่งแทน ปรากฏใส่ข้อมูลไปได้ไม่กี่บทครับ พื้นที่เต็ม เลยล้มเลิกโครงการนี้ไป ดีว่าได้รับแจ้งจาก อ.คอเหล็ดว่า คณะวิทย์ฯ ให้พื้นที่ในการสอน e-learning ก็โอเคครับ แต่เทอมนี้ยังไม่มีคาบสอนไว้เทอมหน้าแล้วกัน
ส่วนงานบริหารตอนนี้เริ่มการเดินหน้าแล้วครับ พร้อมๆ ไปกับเคลียร์บัญชีเก่าๆ ซึ่งก็มีอะไรน่าทึ่งหลายเรื่องครับ ฝากขอบคุณอาจารย์ในคณะด้วยครับที่ทำให้ผมรู้สึกทึ่ง ขนาดไม่ได้ไปตามจี้ก้นใคร งานก็เสร็จได้อย่างน่าพอใจมาก (อัลฮัมดุลลิลลาห์) ออ. ส่วนสาขาวิชาใดไม่สนองนโยบาย ฮือฮือ ระวังตัวไว้ ฮิฮิ (ขู่ครับขู่)
วันนี้ได้ซักถามหลายเรื่องจากเพื่อนอาจารย์ในสาขาวิชาครับ เนื่องจากวันเสาร์ที่ผ่านมาเขาประชุมสาขาวิชากัน ส่วนผมขอตัวไม่ไปประชุมครับ ต้องการพักผ่อน ออ. เดิมนะตั้งใจจะไปครับ แต่นั่งนับวันดู เฮ้ย ตอนนี้อยู่ระหว่างการลาป่วยอยู่จะไปทำงานครบเจ็ดวันได้งัย พักก่อน ทำแค่ห้าวันก็พอแล้ว (คิดได้อย่างนั้นเลยไม่ไปทำงานสองวันคือ วันศุกร์และวันเสาร์ ทั้งๆ ที่นัดคนทำงานไว้เรียบร้อยแล้ว)
ข่าวแรกที่รับรู้คือ การเตรียมตั้งคณะกรรมการหลายชุดสำหรับการเดินหน้าตั้งคณะศึกษาศาสตร์ ฮือ มีคนแจ้งว่า ผมติดไปเป็นคณะกรรมการด้วย เลยต้องบอก จะมาตั้งอะไรผมตอนนี้ ผมลาป่วยอยู่ครับ ออ.อาจจะมีคนแย้งว่า ลาป่วยแล้วมาโพล่ที่ทำงานทำไม ฮิฮิ คำตอบคือ ทำงานที่บ้านไม่ได้ครับ บรรยากาศมันไม่ให้ เลยต้องไปนั่งทำที่ห้องทำงาน และที่เซ็นต์หนังสือ ออกคำสั่ง นัดประชุมไปแล้ว ก็เป็นการทดแทนการที่มหาวิทยาลัยให้นั่งพักผ่อนในห้องแอร์ ฮิฮิ อย่าคิดมาก ขอย้ำว่าตอนนี้ลาป่วยอยู่ ฮาฮาฮา
ส่วนข่าวที่น่าจะเป็นกังวลต่อเนื่อง ก็เรื่องการทำหน้าที่ในฐานะคณะกรรมการพิจารณาตำแหน่งวิชาการครับ ตั้งมาเกือบปี (หรือว่ามากกว่านั้นก็ไม่ทราบ) ไม่เคยได้ประชุมเลย ตอนนี้เปลี่ยนตัวประธานแล้ว ก็ยังติดเรื่องโน้นเรื่องนี้อีก ไม่รู้เมื่อไรจะเดินหน้าได้สักที อันนี้แหละครับที่ปวดใจผมมาหลายปี อาจารย์บางท่านลาออกจากมหาวิทยาลัยไปอยู่ที่อื่นไม่เกินปีสองปีก็เป็น ผศ.ได้แล้ว ส่วนคนที่ยังมั่นคงที่นี้ยื่นขอมานานเท่าไรก็ไม่ได้เดินหน้าสักที แล้วจะให้ทำไง มหาวิทยาลัยก็เสียโอกาส อาจารย์ก็เสียโอกาส ประเด็นนี้ผมบอกได้เลยครับว่า ผมจนปัญญาจริงๆ ผมประกาศไปเมื่อปีที่แล้วว่า ผมจะเข็นอาจารย์ของคณะยื่นขอตำแหน่งวิชาการให้ได้อย่างน้อย 3 คน ปรากฏทำไม่ได้ตามเป้าครับ แต่ผมก็เซฟตัวเองไว้แล้วนะครับว่า ผมทำได้แค่ให้ได้ยื่น ส่วนจะได้หรือไม่ได้ ผมไม่สามารถจริงๆ
ว้า เขียนไปเขียนมาดูเหมือนจะเคลียดๆ อีกแล้วครับท่าน จบแล้วกันนะครับ
จริงๆ บันทึกก็บอกสภาวะอารมณ์ของเราได้ครับ หากเราเครียด เราก็เขียนบันทึกออกมาเเนวจริงจังไปบ้าง..เข้าใจได้ครับ
อย่าเครียดมากครับ เป็นอันตรายต่อสุขภาพอย่างยิ่ง
ด้วยความห่วงใยครับ
อาจารย์ดูเครียดไปจริงๆ ผมเห็นด้วยที่บางครั้งทั้งอาจารยืและมหาวิทยาลัยเสียโอกาสเพียงเพราะเราไม่ยอมเดิน คนเราก็มีความหวังด้วยกันทั้งนั้นครับ อยู่ที่ว่าจะทนกับความฝันที่มนุษย์จะให้ได้มากน้อยเพียงใด ผมจึงไม่อยากคาดหวังอะไรจากมนุย์มากมายนัก รอผู้ให้อย่างแท้จริงดีกว่า สบายใจกว่า ...ผมโทรหาอาจารย์กามารุดดีนแล้ว ยังไงวันเสาร์รบกวนอาจารยืเอาเอกสารที่อาจารย์กามารุดดีนด้วยนะครับ ผมคุยกับอาจารย์เขาแล้วครับ ขออัลลอฮฺตอบแทนและคุ้มครองครับ
ขอบคุณครับคุณเอกจตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
พยายามจะเขียนบันทึกเพื่อปรับอารมณ์อยู่ครับ ฮิฮิ ขอคนอ่านอย่าเครียดตามผู้เขียนแล้วกันนะครับ
ขอบคุณครับอาจารย์เสียงเล็กๆ
ถ้าอาจารย์เห็นผมน่าเครียด ก็ไม่ต้องกลัวนะครับ รับรองว่ายังไม่มีเขี้ยวไว้กัดใคร ฮิฮิ แต่ คารมอันเฉือดเฉือนนั้นยังทำงานอยู่ครับ ฮาฮา
แค่เห็น ภาพนี้ ก็หายเหนื่อยได้แล้ว ใช่ไหมคะ ท่านอ.
.... ชอบจังเลยนิ ... สาธุ ขอให้หนุ่มในฝัน ปู อย่างนี้เหอะ :)
... ฝันดีล่วงหน้า ราตรีสวัสดิ์นะคะ ... พรุ่งนี้ก็เช้า (วันจันทร์อีก)แล้ว ..
ขอบคุณครับคุณ poo
ถ้าหนุ่มในรูปนี้เป็นชายในฝันละก้อ ระวังหน่อยนะครับ เพราะซนมาก เมื่อกี้เพิ่งตกเตียง หัวโนเลยครับ กว่าจะยอมนอนได้ มันเขี้ยวจริงๆ
"เฮ้ย ตอนนี้อยู่ระหว่างการลาป่วยอยู่จะไปทำงานครบเจ็ดวันได้งัย พักก่อน ทำแค่ห้าวันก็พอแล้ว (คิดได้อย่างนั้นเลยไม่ไปทำงานสองวันคือ วันศุกร์และวันเสาร์ ทั้งๆ ที่นัดคนทำงานไว้เรียบร้อยแล้ว)"
ฮั่นแน่!!! มีวันหยุดกะเค้าแล้วหรือครับอาจารย์
ตามมาแซวครับท่านรองคณบดี !!!
คือผมว่านะครับทุกๆสิ่งจะมีสิทธิของมันครับ หากเราไม่ให้สิทธิแก่มัน มันก็จะทวงสิทธินั้นๆจากเรา วัลลอฮฮูอะอฺลัม
สวัสดีครับ อาจารย์
มาอ่านความใน.... ตามที่บอกเครียด จริงๆด้วย
พักผ่อนมากๆ ขาหายดีแล้วยัง
เล่าสนุกๆๆมั่งก็ดีครับ
ขอบคุณครับ อ.อาลัม
ฮิฮิ ไม่เคยใช้สิทธิลาป่วยครับ เลยได้สิทธินั้นมาสามเดือน ฮิฮิ
ขอบคุณครับพี่ยาว เกษตรยะลา
พยายามเขียนให้สนุกแล้วครับ แต่ไม่ทราบเป็นงัย ขำไม่ออก
ส่วนขานั้นตอนนี้ไม่ดีขึ้นแต่ก็ไม่แย่ลงครับ หมอนัดอีกครั้งวันที่ 6 ครับ