แม่คะ
ในวันอาสาฬหบูชา พระจันทร์เต็มดวง ลอยฟ้าขึ้นมาให้เห็น
รู้สึกอบอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก
หลายเดือนมานี้ บ้านเราไม่มีโอกาสได้เห็นแสงจันทร์
หนูไม่ได้ไปเวียนเทียน ทำได้แค่นอนฟังเสียงระฆังที่ดังมาจากวัดเป็นจังหวะสม่ำเสมอ
หนูท่องและสวดมนต์ไปตามตำราที่มี
แล้วก็กลับลงมานั่งหน้าคอม
จนล่วงเลยถึงวันใหม่
ไม่ได้ไปทำบุญที่วัดอีกตามเคย
พรุ่งนี้หนูจะไปใส่บาตร ตามกิจวัตรที่เคยทำ
ดูแปลกแยกไม่น้อย
วันอาสาฬหบูชาและวันเข้าพรรษา เป็นวันที่ผู้คนมากมายไปรวมกันที่วัด
คนจากกรุงเทพก็มา
อาหารอุดมสมบูรณ์ ทั้งเช้าและเพล
พรุ่งนี้คนเริ่มแยกย้ายกันกลับไป
พระ-เณรก็เริ่มเข้าสู่วังวนเดิม
หนูก็จะเอาของที่แม่ชอบ เดิมเดิมไปถวายพระและเณร
ไม่ได้คาดหวังอะไรนอกจากความสบายใจ
รักษาสุขภาพนะแม่
ลูก
18 ก.ค. 51 : 21.35 น.
สวัสดีค่ะ ป้าแดง
สองวันนี่ไปทำบุญที่วัด ผู้คนล้นศาลาวัดเลยค่ะ แต่ว่าถ้าไม่ได้ไปสองวันนี้ ก็จะหาโอกาสไปได้ยากเพราะโรงเรียนไม่ปิด
สวัสดีค่ะป้าแดง
สวัสดีค่ะ ทุกท่าน
บุญรักษานะคะ
คิดถึงทุกท่านมากๆโดยเฉพาะในวันที่ใจเหงา