รู้จัก  หมอเขียว

 

  ก่อนที่จะนำเสนอวิธีการดูแลสุขภาพ ธรรมชาติบำบัด ตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง  ที่ใช้หลักการดูแลสุขภาพ  ๘  อ. คือ อิทธิบาท, อารมณ์, อาหาร, อากาศ, ออกกำลังกาย, อิริยาบถ-เอนกาย, เอาพิษออก และอาชีพอันถูกตรง  โดยเน้นการพึ่งตนเองเป็นหลัก

ขอแนะนำ หมอเขียว หมอชาวบ้าน ก่อน ค่ะ  

 

ชื่อ นายสำเริง มีทรัพย์

เกิด จังหวัด มุกดาหาร

การศึกษา

: วิทยาศาสตร์ สุขภาพ สาขาสาธารณสุข
: วิทยาศาสตร์ สุขภาพสาขาบริหารสาธารณสุข จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช

การทำงาน

วิทยากรเครือข่ายกสิกรรมไร้สารพิษแห่งประเทศไทย (คกร.)

วิทยากรด้านการป้องกันยาเสพติด จังหวัด มุกดาหาร

ครูฝึกแพทย์แผนไทย

ศึกษาแพทย์ทางเลือกจากประเทศไต้หวันและมาเลเซีย

นักวิชาการสาธารณสุข

 

*** ความใฝ่ฝันที่สวนทางกับความจริง

ตั้งใจไว้ว่าจะไม่ทำงานโรงพยาบาลเพราะรู้สึกกลัวเชื้อโรคมาก  ผมอยากเป็นทหาร  มีค่านิยมว่า เป็นทหารแล้วโก้ อวดสาว ๆ ได้  ผมสอบได้ทหารอากาศ แต่ตอนรายงานตัวผมไปไม่ทันเลยอดเรียน และมาสอบติดสาธารณสุข เลยต้องทำงานรักษาคน  อาจเป็นเพราะวัยเด็กเราซึมซับมาตลอดว่า  พ่อนอกจากเป็นครูแล้ว ยังเป็นหมอสมุนไพรด้วย   พ่อรักษาช่วยชีวิตผู้อื่นให้เราเห็นอยู่เสมอ  เราเคยเห็น คนถูกงูกัดซึ่งทางโรงพยาบาลรักษาไม่หาย  บางคนอาการปางตาย แต่มาหาพ่อ แล้วหาย  โดยพ่อใช้สมุนไพรรักษา

 

พอเรียนจบผมรับราชการที่โรงพยาบาลหว้านใหญ่  จังหวัดมุกดาหาร อยู่ฝ่ายส่งเสริมสุขภาพ   ผมทำ โครงการเรื่องเด็กขาดสารอาหาร เรื่องยาเสพติด บุหรี่ ทำกับชาวบ้านเป็นส่วนใหญ่ ทำไปทั้งที่ไม่มี งบประมาณ แต่เห็นว่าโครงการนี้มีประโยชน์ ก็ตั้งใจมุมานะทำ   ในปีแรกผมก็ได้รับคัดเลือก เป็น ข้าราชการดีเด่น ของโรงพยาบาลเมื่อปี ๓๖   ทำไปสักพักเห็นคนเจ็บป่วยจากโรคมะเร็ง เบาหวาน ความดัน หลายโรคที่เรื้อรังรักษาไม่หาย หรือแม้แต่ไม่ใช่โรคเรื้อรัง เช่น โรคกระเพาะอาหาร ก็รักษาไม่หาย

 

ผมเริ่มสนใจเรื่องเส้นเอ็น  เรื่องแพทย์แผนไทย  โดยเริ่มบุกเบิกโครงการแพทย์แผนไทยขึ้น ในโรงพยาบาล หว้านใหญ่ เพราะเห็นว่าชาวบ้านน่าจะพึ่งตนเองได้ ผมเชิญหมอพื้นบ้าน  ไปเป็นวิทยากร อบรม อ... สาธารณสุข   เราก็ถือโอกาสเรียนด้วย ผมทำหลาย ๆ เรื่องในด้าน แพทย์แผนไทย  เริ่มจากเรื่องนวดและการใช้ยาสมุนไพร ทำให้ได้พื้นฐานตรงนั้น   จึงเริ่มเห็นทางออก ของสุขภาพ

 

ต่อมาคุณหมอเพ็ญนภา ทรัพย์เจริญ ได้เข้ามาส่งเสริมให้ทำโครงการนี้ต่อเนื่อง จนมีโรงอบสมุนไพร ที่โรงพยาบาล   ผมส่งน้องในฝ่ายฯ มาอบรมเป็นครูฝึกแพทย์แผนไทยแล้วกลับไปทำงาน  รวมทั้งส่ง เจ้าหน้าที่ที่เป็นคนงานมาฝึกนวดฝ่าเท้าเพื่อกลับไปบริการชุมชน  ตรงนี้เป็นการเริ่มต้นของงานต่าง ๆ

 

*** พบต้นเหตุของโรค

จากจุดที่ทำเรื่องบุหรี่ ผมมีโอกาสมาดูงานที่โรงพยาบาลมิชชั่น คอร์สเลิกบุหรี่ ๕ วัน ได้แนวคิด กลับไปประยุกต์ใช้ ได้ผลดีเพิ่มขึ้นช่วยให้คนเลิกสูบบุหรี่ ทำให้สุขภาพดีขึ้น  ทำให้มีโอกาสเสนอ ผลงาน ให้จังหวัดอื่นรับรู้   ผมจึงได้รับเชิญไปเป็นวิทยากรตามที่ต่าง ๆ ทำไปเรื่อย ๆ ก็เจอความเครียด จากคน ที่เคยเข้าคอร์สเลิกสูบบุหรี่ได้แล้วก็หันกลับไปสูบอีก ส่วนใหญ่เขาบอกว่า เพราะความเครียด ต้องใช้บุหรี่คลายเครียด

 

ต่อมาผมก็เริ่มค้นหาสาเหตุว่าความเครียดเกิดจากอะไร  ค้นไปค้นมาพบว่า  ความเครียดเกิดจาก กิเลสนี่เอง  ก็ตรวจตัวเองว่ามีไหม เพราะเราก็เครียดเหมือนกัน ผมเริ่มเห็นความจริงว่า กิเลสทำให้ เครียด ทำให้ทุกข์

 

*** ค้นพบสัจธรรมชีวิต

เริ่มสนใจอ่านหนังสือธรรมะ  อ่านหมดทั้งของท่านพุทธทาส  หลวงปู่เทสก์  อาจารย์ชา และธรรมะ ของชาวอโศก  เข้าใจเหตุของความเครียดว่ามาจากตัวโกรธ  ตัวโลภ  ตัวหลงโลกธรรม  อยากให้เขา คิดเหมือนเรา  อยากรวย  อยากได้โน่นได้นี่  หลงดี  ยึดดี  อยากให้คนอื่นได้ดี  ไม่อยากให้เขามาว่าเรา อยากให้คนเคารพสรรเสริญ  อยากได้ ๒ ขั้นแม้ได้ ๒ ขั้นมาก็ทุกข์เพราะต้องแก่งแย่งกัน  ตอนได้มา ก็สุขนิดหน่อยแล้วก็ทุกข์อีกเพราะอยากอวด  เมื่อเริ่มเข้าใจธรรมะก็รู้สึกถึงความเครียดที่ลดลง  เริ่มมี ความสุขมากขึ้น

 

ปี ๒๕๔๐  คุณสัญชัย ตุลาบดี ข้าราชการสาธารณสุข  จังหวัดมุกดาหาร เห็นว่าผมทำโครงการ แก้ปัญหา ความยากจน เด็กขาดสารอาหาร เรื่องการมีอยู่มีกิน ยาเสพติด ท่านก็สนับสนุนงบให้ และ ชวนไปงานอบรมธรรมที่ศีรษะอโศก  จังหวัดศรีสะเกษ  บอกว่าที่นั่นมีโครงการอบรมจริยธรรม  มีกสิกรรมไร้สารพิษ ซึ่งผมชอบอยู่แล้ว และกำลังหาความรู้เพิ่มเติม

 

ก่อนหน้านั้น  ผมเคยไปดูงานของพ่อผาย  พ่อคำเดื่อง  พ่อสุทธินันท์ ที่บุรีรัมย์ ซึ่งเขาก็นำศาสนา เข้ามาแก้ปัญหา  พาลดละอบายมุขเหมือนกัน ก็เริ่มชัดขึ้น  เราก็เคยพาชาวบ้านทำ  เคยคิดว่า  เราเป็น นักพัฒนาที่เก่ง  เราแน่  พาคนให้มีกินมีอยู่  พาให้เด็กไม่ขาดสารอาหาร  พาคนเลิกอบายมุข เหล้า บุหรี่ มีสุขภาพแข็งแรง  ซึ่งความจริงเมื่อเขาเลิกแล้วก็น่าจะจบปัญหาเสียที แต่มันไม่ใช่ อย่างนั้น  พอเขามีฐานะดีขึ้น เขาก็ลืมตัวหันกลับไปหาเหล้าบุหรี่  การพนัน  หวย  การเที่ยวเตร่ต่าง ๆ   เราเคยคิดว่า การมีรายได้จะแก้ปัญหาได้ทุกเรื่อง แต่แล้วก็รู้ว่าความจริงมันยังไม่ใช่

 

(มีต่อ)