ขอตั้งชื่อให้วันอังคาร เป็นวัน แห่งความสดชื่น

  วันนี้วันอังคาร เป็นวันที่ไม่ค่อยมีใครสนใจ เพราะจะเรียกว่าวันเริ่มต้นทำงานก็ไม่ใช่ จะเป็นวันที่ใกล้วันหยุด ก็ไม่ใช่อีก หลายคนเลยไม่ให้ความหมายกับวันอังคาร ไม่นิยมใช้เป็นวันนัดแนะกัน และมักไม่ใช้เป็นวันจัดงานต่างๆ เพราะมีความรู้สึกว่า วันรุ่งขึ้น ไม่สะดวกในการจัดเก็บข้าวของ ในฐานะเจ้าภาพ เพราะจะหาคนหยุดงานมาช่วยน้อย

  แต่เพื่อให้เกียรติ ที่วันอังคาร ได้ถูกกำหนดให้อยู่ในสัปดาห์ มานมนาน และผู้เขียนขอตั้งชื่อให้วันอังคาร เป็นวัน แห่งความสดชื่นก็แล้วกัน วันนี้ จะได้นำภาพงามๆ ที่เก็บเอาไว้ มาฉลองวันอังคาร เพื่อวันพรุ่ง จะได้ตื่นขึ้นมาทำงานอย่างสดชื่นกันต่อไป

   ภาพนี้ขอตั้งชื่อว่า"สุริยัน เยี่ยมวารี" 

 แสงตะวันทออุ่นละมัย แตะบรรจงบนผิวน้ำ ที่นิ่งนาน จนบังเกิดภาพสะท้อน แจ่มชัด ราวกับภาพวาดระบายสี ที่สวยงาม ไม่ต้องบอกก็คงทราบ ว่าภาพที่สวยงาม นี้อยู่บนผืนแผ่นดินไทย เพราะมองเห็นธงไตรรงค์ โบกสะบัดพริ้ว อย่างสง่างาม

 

ภาพนี้ชื่อ "ก่อนจะลับเหลี่ยมเขา"

เป็นภาพยอดฮิต ระหว่างขุนเขา กับตะวัน ไม่ว่าจะยามจากลาแห่งวัน หรือเมื่อแรกรุ่ง ก็สร้างบรรยากาศ ในใจของใครต่อใคร ให้เปี่ยมสุข คนึงถึงอยู่เสมอ

แต่กับภาพนี้ ตะวันกับทะเล ที่มองเห็นอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน เป็นสัญลักษณ์ การกลับบ้าน ของชาวเล หมดเวลาแห่งการกรำงาน ท่ามกลางความเวิ้งว้าง ว่างเปล่าแต่คุ้นเคย ขอตั้งชื่อให้สดชื่นว่า"แสงสุดท้าย ส่งกลับบ้าน"

 

ไม่ใช่กล้วยไม้ แต่เป็นดอกของไม้เถา มีความงามไม้แพ้กัน มีชื่อแสนจะไพเราะ "หิรัญญิการ์"

เป็นภาพพักสายตาที่ดีมาก ชื่อภาพ "ร่มไม้ ชายน้ำ" ณ อ่างเก็บน้ำบางพระ จ.ชลบุรี

ขอปิดท้าย อังคารนี้ ด้วยภาพ อ่าวเขาขาด ของเกาะสีชัง จ.ชลบุรี  ที่มีถนนเรียบหน้าผา ที่ชะโงกสู่พื้นทะเล ชื่อภาพ"คลื่นกระทบฝั่ง"

ขอให้ทุกท่าน สุขสันต์ วันอังคารนะคะ