ผู้เขียนให้เด็กนักเรียนร่วมกันคิดออกแบบลักษณะต่างๆ เอง และเมื่อพวกเขาเจอปัญหา/อุปสรรคระหว่างการทำงานก็จะมีเสียงติชมกันเองให้ได้ยินเป็นระยะๆ อาจมีบ้างที่ผู้เขียนจะต้องเข้าไปร่วมเสนอแนะวิธีการแก้ปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้นให้ ในที่สุดพวกเขาก็ทำสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี สุดท้ายความภูมิใจในชิ้นงานที่ตนเองร่วมกันบรรจงสร้างมาตลอดช่วงบ่ายก็เกิดขึ้นในบัดดล

รายงานค่ายภาษาอังกฤษโรงเรียนเทพา 

:  การเตรียมค่าย

           ตลอดสัปดาห์ก่อนการเข้าค่ายภาษาอังกฤษ  ผู้เขียนต้องเตรียมงาน...การแข่งขันทักษะวิชาการของเครือข่าย อ. เทพา....เนื่องจากสถานที่การจัดแข่งขันคือโรงเรียนของผู้เขียนเอง  ดังนั้น  เจ้าภาพจึงต้องเตรียมงานเยอะหน่อย....ทั้งในส่วนของการเตรียมสถานที่เอง  และยังมีส่วนของการเตรียมตัวให้กับเด็กเพื่อเข้าแข่งขันทักษะต่างๆ ทางภาษาอังกฤษอีกเช่นกัน  ซึ่งการแข่งขันทักษะทางวิชาการในครั้งนี้ก็จะแบ่งออกเป็นระดับช่วงชั้นปีที่  1, 2  และ  3        

               เมื่อมาถึงวันงานในวันที่  24 – 25 มกราคม 2551  งานจากทุกภาคส่วนที่จัดเตรียมไว้จึงเป็นไปอย่างราบรื่น  และแล้วงานก็เสร็จสิ้นลงในช่วงเย็นของวันที่  25  มกราคม  2551  และด้วยเหตุผลนี้เองที่ผู้เขียนและเด็กๆ ทำการนัดหมายกันเพื่อมาจัดเตรียมสถานที่ในวันเสาร์ที่  26  มกราคม แทน ( แต่ที่น่าปลื้มไปกว่านั้นคือ  ท่านวิทยากรคนเก่งของเรา  อ.ขจิต  ฝอยทอง จะเดินทางมาก่อนเพื่อช่วยเตรียมงานด้วยในช่วงเย็นวันที่  25  มกราคม  ผู้เขียนจึงเดินทางไปรับท่านวิทยากรคนเก่งมาจากสนามบินหาดใหญ่ในเย็นวันนั้นเอง )          

             เด็กๆ ผู้เขียน  และท่าน อ.ขจิต  เริ่มงานในส่วนของการเตรียมสถานที่กันในช่วงบ่าย  โดยมีท่านผู้ปกครองมาส่งเด็กๆ ถึงโรงเรียน  บ้างก็ขนอุปกรณ์ในการเตรียมสถานที่มาให้ด้วยเช่นกัน ( นับว่าผู้ปกครองเห็นความสำคัญในการฝึก และ พัฒนาทักษะบางประการ เช่นเรื่องของการฝึกให้บุตรหลานร่วมทำงานกับผู้อื่นอย่างสร้างสรรค์  นอกเหนือไปจากการให้การศึกษาแต่เพียงอย่างเดียว )

 

           เด็กๆ เริ่มงานด้วยการขนป้ายเพื่อมาจัดเป็นฉากหลังในการติดตัวอักษร  หาผ้าม่านมาคลุมป้ายให้ดูดีขึ้น  แล้วบางส่วนก็กระจายงานกันไปเตรียมเย็บเอกสารให้เป็นรูปเล่ม  และรวมถึงการเตรียมป้ายชื่อ  โดยมีครูจินดาและครูวรนุชร่วมสอนงานให้เด็กๆ ด้วยเช่นกัน  ในภาระงานของการเขียนตัวอักษรเพื่อติดบนฉากหลังของเวทีนั้น 

           ผู้เขียนให้เด็กนักเรียนร่วมกันคิดออกแบบลักษณะต่างๆ เอง  และเมื่อพวกเขาเจอปัญหา/อุปสรรคระหว่างการทำงานก็จะมีเสียงติชมกันเองให้ได้ยินเป็นระยะๆ  อาจมีบ้างที่ผู้เขียนจะต้องเข้าไปร่วมเสนอแนะวิธีการแก้ปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้นให้   ในที่สุดพวกเขาก็ทำสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี  สุดท้ายความภูมิใจในชิ้นงานที่ตนเองร่วมกันบรรจงสร้างมาตลอดช่วงบ่ายก็เกิดขึ้นในบัดดล  (ตบท้ายด้วยการแอบเลี้ยงฉลองความสำเร็จเล็กๆ ของเด็กๆ กันด้วยมะพร้าวน้ำหอมภายในบริเวณโรงเรียน  โดยมีท่าน อ.ขจิต เป็นผู้นำทีมเด็กๆ....ฮาๆๆๆ...ไม่อยากจะเอ่ยเลยนะเนี่ย....)