พาเด็กดอยไปลอยทะเล

 เพื่อนๆมักพูดว่า "จะไปบอกเค้าทำไมว่าเรามีลูกแล้ว ถ้าเราไม่บอกใครเค้าจะรู้..." (ก็มันเป็นความจริงที่ยินดีนำเสนอน่ะ แอบเถียงเพื่อนอยู่ในใจ)...แล้วก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า ทำไมคนส่วนใหญ่จะปกปิดเรื่องครอบครัว...เฉพาะอย่างยิ่งผู้ชาย ออกนอกบ้านไป "โสดทุกราย" (รึว่าโฉดทุกราย...กันนะเอ๊ะ! ชักงง...) "ลูก 2 สามี 1 รับได้อีกหนึ่งค่ะ"...ที่รับได้น่ะลูกนะเจ้าคะ อิๆๆๆ

เจ้าภีมคนโต 7 ขวบ อยู่ป.1 เจ้าพร้อมคนเล็ก 2 ขวบ 2 เดือน ยังไมได้เข้าโรงเรียน เเต่ให้ป้าผู้ช่วยพยาบาลที่รักกันเสมือนญาติช่วยเลี้ยงตอนกลางวัน  ส่วนพ่อของเด็กทำงานต่างจังหวัด กลับบ้าน2อาทิตย์ครั้ง อย่างมากครั้งหนึ่งไม่เกิน 3 วัน(ส่วนวันที่เหลือจะอยู่บ้านไหน ไม่กล้าคิดค่ะ) ทำงานด้วย เลี้ยงลูกด้วย เหนื่อยกาย เเต่ห้วใจสุขดีค่ะ เพราะฉะนั้น พันธกิจหลักคือ ต้องเเกร่ง ต้องเก่ง แต่ห้ามแก่ เพราะว่า"ความสวยไม่มีวันหยุด ความสวยไม่มีวันExpire ค่ะ"

วันเเม่ที่ผ่านมา ไปกราบเท้าคุณยายของเด็กๆที่พะเยา ท่านพูดเศร้าๆ"แม่ขอหลานสักคนเถอะนะ...เหงาเหลือเกิน..." ฟังแล้วสะท้อนหัวอก...คิดในใจจะทำยังไงดีหนอ... ไม่อาจปฏิเสธ...แต่เกินจะยกลูกให้แม่ได้...เอางี้เเล้วกันหนูเอาเจ้าพร้อมฝากไว้ อาทิตย์หน้าค่อยมารับ คุณยายยิ้มแป้น แววตามีประกาย เหมือนเด็กยามได้ของเล่นที่ถูกใจ...เห็นเเล้วอิ่มใจเหลือเกิน...หัวใจเปี่ยมสุขค่ะ

%e0%b8%9e%e0%b8%a3%e0%b9%89%e0%b8%ad%e0%b8%a11

1 อาทิตย์ให้หลัง...ไปรับลูก คุณยายต่อรอง สิ้นเดือนเเม่จะไปส่งให้ ...2 เดือนไปหา คุณตาว่า...ขออีกสักพักเถอะ...จวบจนทุกวันนี้เกือบครึ่งปี ก็ไม่อาจจะเอาลูกกลับมาเลี้ยงเองได้...คิดถึงแสนคิดถึง  อยากสัมผัส อยากกอด อยากเป่าพุง อยากหอม ฯลฯ

Img_0356

ได้แต่ฟังพัฒนาการลูกชายระหว่างวัน ผ่านการเล่าเรื่องราวด้วยความรักจากปากคุณยาย...ทำให้ต้องเปลี่ยนโปรโมชั่น โทรคุยสุดคุ้ม หาโปรโมชั่นที่คุ้มโครตๆไม่น่าเชื่อว่า...การโทรศัพท์จะกระชับความสัมพันธ์กันได้อย่างเนียนจริงๆ...เพราะเมื่อก่อนจะมีเรื่องคุยกับทางบ้านน้อย บวกกับยุ่งกับการเลี้ยงลูกจนมีเวลาคุยกันน้อยลง แต่พอเจ้าตัวเล็กจอมวุ่นไปอยู่กับคุณยาย สามารถคุยกับคุณยายได้มากมาย โทรหากัน เช้า สาย บ่าย เย็น เหมือนอยู่ใกล้กันตลอดเวลา...สานสายใยรักในครอบครัวได้อีกทางหนึ่ง

อยู่มาวันหนึ่งคุณยายโทรมา บอกว่าขณะเจ้าพร้อมนอนดูดนม เอาอัลบั้มรูปมาดู เห็นรูปไปเที่ยวทะเล(เมื่อราว 4 ปีที่แล้ว ) แล้วร้องไห้จนสะอึกสะอื้น ถามจับใจความได้ว่า "ป๊อมไม่มี ป๊อมไม่มี"คุณยายตกใจ ไม่เคยเห็นหลานร้องมากขนาดนั้น ปกติอารมณ์ดี ขนาดฉีดวัคซีนยังร้องเพลงได้ ...คิดดูแล้วกัน...อึดทายาท ขนาดไหน...

สรุปเจ้าพร้อม ร้องไห้เพราะ ในรูปที่ไปเที่ยวทะเลน่ะไม่มีรูปตัวเอง โกรธที่พ่อเเม่ไม่พาไปด้วย บอกว่าตอนที่ไปลูกยังไม่เกิด พูดให้ตายเจ้าพร้อมก็ไม่ยอมเข้าใจ จึงเอาใหม่ เลยสอนร้องเพลง "โอ้ทะเลเเสนงาม ฟ้าสีครามสดใส มองเห็นเรือใบ อยู่ในท้องทะเล" ...บอกว่าถ้าหนูร้องได้ เเม่จะพาไป

หลังจากนั้น เจ้าพร้อม ร้องเพลงนี้ทั้งวัน ขนาดตอนนอน ยังละเมอ "อยู่ในท้องทะเย ท้องทะเย"....(ท่อนนี้จะร้องติดปากมากๆ)

พอมหาวิทยาลัยปิดคริสต์มาส 2 อาทิตย์ เจ้าภีมก็ปิด เลยต้องพาเด็กดอยไปลอยทะเย 2 คืน 3 วัน ที่เกาะมันนอก SPF 50 ก็ไม่สามารถจะทานได้ เพราะเด็กดอย2 คนนี้ เล่นน้ำตั้งเเต่เช้า จนดาวขึ้น ตัวดำมะเมี่ยม จนคุณยายตกใจ เลยทีเดียวเชียวค่ะ (แม่กลัวดำ พันผ้ายังกะสาวแขก ส่วนลูกทากันแดด แก้ผ้าเดินทั่วเกาะ อาบเเดด จนเป็นสีเเทน แมนมั่กๆค่ะ) มีรูปสวยๆมาฝากค่ะ

222