เขาคงคิดว่าเราคู่เกย์กันนะเนี่ย ช่างมันเถอะเราไปห้ามความคิดใครไม่ได้หรอก

จากวัดกราบลาหลวงพ่อไปลงเรือที่ท่าเรือบ้านเพสู่หาดวงเดือน เสียค่าเหยียบเกาะอีกคนละ ๔๐บาท  รีสอร์ทไม่มีว่างเลย เต้นท์ริมหาดก็มากกางติดๆกันเป็นแถวเลยเชียวจึงถามเจ้าหน้าที่จะกางตรงไหนได้บ้าง เมื่อได้ที่ก็จัดการกางเต้นท์ที่เตรียมมา เสร็จเดินชมหาดทั้งชาวไทยและชาวเทศหลากสัญชาติหลายภาษามากมายตามหาดนุ่งห่มน้อยบ้างมากบ้างตามสะดวกแห่งตน บ้างมาเป็นครอบครัว บ้างก็มาเป็นคู่ๆ บ้างหรือก็มากันเป็นกลุ่มคณะนอนอาบแดด นอนพักผ่อน นั่ง เดินคุยกันบ้าง กระเซ้าเย้าแหยะกันดูแต่ละคนมีความสุข

กลับมา ณ จุดที่กางเต้นท์ลงเล่นน้ำทะเล ไม่เจอนานแล้วยังเค็มเหมือนเดิม เป็นรสที่ได้มาตรฐานไม่เปลี่ยนแปลง เมื่อเห็นว่าพอสมควรจึงขึ้นมาอาบน้ำจืด ค่าบริการ ๓๐ บาทต่อครั้งเสร็จเดินริมหาดดูบรรยากาศยามค่ำคืนแสงไฟเรืองรองร้านอาหารต่างๆนำโต๊ะมาตั้ง และขยับเพิ่มโต๊ะลดลั่นลงตามลำดับน้ำทะเลที่ลดลง มีโต๊ะอาหารที่ให้นั่ง และนอนรอรับอาหารชมดาวเดือนไป หรือคุยกันไปตามอัธยาศัยของแต่ละคน เข้าไปจองหนึ่งโต๊ะนั่งสั่งอาหารทาน

เมื่อทานอาหารเสร็จออกเดินชม และมานอนเปลริมหาดฟังเสียงคลื่น มองไฟในห้วงทะเลคงเป็นไฟจากเรือชนิดต่างๆ บางครั้งมองเหมือนเมืองลองน้ำในท้องทะเลมองฟ้าดาวเดือนก็แจ่มกระจ่างสดใส ริมหาดก็มีคนเดินกันไปมาเกาะแขนกันบ้าง กอดคอ โอบเอวกันบ้าง หยอกล้อกันไปบ้าง บ้างก็เดินกันไปเป็นกลุ่ม นอนดูเงียบๆ ปล่อยความคิดล่องลอย ในที่สุดก็ทนต่อฝูงบินที่มาดูเลือดไม่ไหวจึงลุกไปเข้าเต้นท์นอน

วันรุ่งขึ้นตะลุยชายหาดเดินจากชายหาดหนึ่งไปอีกชายหาดหนึ่ง ผ่านวิวทิวทัศน์ที่มีส่วนโค้งส่วนเว้าของพื้นที่ชายเขาและชายหาดไม่เว้นแม้สิ่งที่เคลื่อนไหวด้วยตนเองได้ที่มาผึ่งตามชายหาดให้แสงอาทิตย์โลมเลีย บางคนจากผิดขาวออกเป็นชมพูค่อนไปทางแดงทั้งตัว บ้างนอนคว้ำ บ้างก็หงาย บ้างนอนเปลอ่านหนังสือ บ้างจับคู่เล่นบอลชายหาด มาพักผ่อนทำตัวตามสบายจิงๆ

พอเดินชมเหนื่อยๆก็หยุดพักใต้ร่มไม้เอาผ้ามาปูนอนคุยกันกับเพื่อนสนิท หนุ่งหนิงยังกับคู่รัก บางคนเดินผ่านมาส่งสายตามมองแล้วก็ยิ้มๆ จึงพูดกับเพื่อนว่า “เขาคงคิดว่าเราคู่เกย์กันนะเนี่ย ช่างมันเถอะเราไปห้ามความคิดใครไม่ได้หรอก และเขาก็ไม่รู้ด้วยว่าเราเกลียดภาวะเช่นนั้น”  ก็พอดีแฟนเพื่อนมาคุยกันพักหนึ่งแล้วขอตัวไปเดินชมวิวต่างๆ อย่างเอการำพึงในใจ “สถานที่เช่นนี้ไม่เหมาะกับเราเล้ย”

หากเปรียบเกาะนี้เป็นสวรรค์ เงินตราที่นำมาจ่ายก็เหมือนบุญ อยากกิน เล่น นอน เสพ ก็ได้เลยตามกำลังแห่งบุญของแต่ละบุคคลที่สะสมมา