วันนี้เป็นวันแรกที่หนูน้อย KM ขับรถมาที่มหาวิทยาลัย แต่กว่าจะขับออกมาได้ใช้เวลานานเหมือนกัน รถไม่ได้ติดหรอกนะคะ แต่ด้วยความกลัวก็เลยคิดแล้วคิดอีก คำนวณฤกษ์ผานาทีอยู่นาน สวดมนต์ไหว้พระ แถมยังต้องคิดเส้นทางที่จะไปอีก ไม่ใช่อะไรหรอกค่ะ ยังไม่มีใบขับขี่ กลัวโดนตำรวจเรียก
แรงบันดาลใจที่ทำให้หนูน้อย KM อยากขับรถให้ได้ก็เพราะพรุ่งนี้ตั้งใจว่าจะไปรับอาจารย์ ดร.ทิพวัลย์ ไปทานข้าวเย็นเสียหน่อย และในช่วงปีใหม่คุณแม่ของหนูน้อย KM จะมาเที่ยวที่ลำปาง หากขับรถยังไม่ได้ เกรงว่าคุณแม่จะยึดรถคืน
ตอนขับมาก็ไม่มีอะไร แค่ขับเร็วเป็นบางครั้ง ลืมปิดกระจกรถ ฝ่าไฟแดง แต่ตอนขับกลับยังไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง แต่จะพยายามขับให้ดี เพราะ มีเพื่อนที่รักอาสานั่งเป็นเพื่อน
พูดถึงการขับรถคิดถึง KM เมื่อสัก 2 ปีที่ผ่านมา สมัยที่ทำโครงการวิจัย "การจัดการความรู้เพื่อพัฒนาองค์กรการเงินชุมชน" จำได้ว่ามีโอกาสเข้าอบรมเรื่องการจัดการความรู้กับท่าน ดร.ประพนธ์ ผาสุกยืด อาจารย์ท่านเปรียบการจัดการความรู้กับการขับรถ ท่านบอกว่าการจัดการความรู้นั้นไม่ทำก็จะไม่รู้ เปรียบเสมือนกับคนที่ต้องการขับรถเป็น ซื้อหนังสือมาศึกษาเกี่ยวกับวิธีการขับรถอย่างดี แต่ไม่ลองขับสักครั้ง ทำยังไงก็คงจะขับรถไม่ได้
การเปรียบเทียบเช่นนี้หนูน้อย KM รู้สึกว่าเป็นสิ่งที่ทำให้เข้าใจและอยากทำ KM มากขึ้น เพราะ นอกจากเราจะได้ผลของการที่เราได้ลงมือทำแล้ว เรายังได้ประสบการณ์ระหว่างที่เราทำด้วย