บุคคลเรียนรู้ ควรที่จะเข้าใจที่มาของสารัตถะ และมรรควิธีสู่เส้นทางปัญญาว่ามิได้มีเพียงหนึ่งเดียว ในความเป็นจริงนั้นล้วนหลากหลาย และเชื่อมโยง

มันอาจเป็นความเรื่อยเปื่อยของความคิด ที่ฟุ้งกระจายเสมอเมื่ออยู่เงียบๆคนเดียว สิ่งที่เห็น สิ่งที่สัมผัสทำให้ผมตั้งคำถามเสมอ ด้วยความเป็นคนช่างสงสัย หลายสิ่งเห็นคำตอบ บางอย่างก็ไม่มีคำตอบ

 

มุมมองจากหน้าต่าง : ภาพลายเส้นเขียนเล่นๆระหว่างจิบกาแฟรอเข้าประชุมที่
สำนักพัฒนาการท่องเที่ยว กระทรวงท่องเที่ยวและกีฬา กรุงเทพฯ

 -----------------------------------------

 

การเขียนบันทึกเล่าเรื่อง ...เป็นกิจวัตรของผมอย่างหนึ่งที่พยายามถ่ายทอดให้ผู้คนเห็นวิถีชีวิตของผม ร่วมเรียนรู้ในมุมคิดของตัวผมเอง

ไม่มีถูกไม่มีผิด ก็เป็นเพียงความคิด ภายใต้ฐานประสบการณ์ เรียนรู้ของคนหนึ่งๆ ที่ถ่ายทอดออกมาผ่านอักษรที่สุนทรีย์ ...

ถามว่า สิ่งที่ผมถ่ายทอดนั้นเป็นความรู้ใช่หรือไม่??

ผมเคยจริงจังในการเขียนบันทึกแนววิชาการเพื่อประดับพื้นที่ เพื่อแลกเปลี่ยน และวันหนึ่งก็เรียนรู้ว่า ความรู้เป็นกล่องๆ เข้ม และเครียด ไม่ได้เอื้อให้เกิดกระบวนการเรียนรู้เลย

เพราะการเรียนในระบบที่ผมมีประสบการณ์มา ผ่านความสัมพันธ์เชิงอำนาจระหว่างผู้สอนกับผู้ถูกสอน เรียนรู้ผ่านการบังคับ พร้อมทำใจ ก็ได้ความรู้เป็นกล่องๆ ...มันทุกข์มากกว่าสุข

เรียนในระบบ จบแล้วเข้าไปเป็นคนในระบบ ก็ทุกข์ยิ่งขึ้นเมื่อถูกจำกัดความคิดให้อยู่ภายใต้กรอบ ปัจจัยที่รัดตรึง ปัญญาหดหายไปทุกที

ผมเลือกโจทย์ให้ตัวเองใหม่...

หากชีวิตคือการเรียนรู้ ดังนั้นเรื่องเล่าของชีวิต ก็เป็นการเรียนรู้ผ่านการปฏิบัติจริง นำเสนอผ่านอักษรที่สุนทรีย์ย่อมกระตุ้นให้คนเขียนมีความสุข และคนอ่านยิ่งสุขเมื่อได้รับสัมผัสนี้

ผมเลือกที่จะเขียนเรื่องราวหลากหลายแทนที่จะจำกัดเขียนเฉพาะประเด็น เพราะการคิดแบบจำกัดระบบคิดของตัวเอง...ให้มองเท่าที่เห็น แต่ไม่ให้อิสระความคิด

ผมเลือกที่จะเขียนถึงต้นหญ้าเล็กๆที่แทรกตัวอย่างทรนงตามรอยแยกของฟุตบาทในเมืองหลวง ว่ามันเป็นอยู่อย่างไร?

ผมเลือกที่จะเขียนถึงดอกหญ้าที่ไม่มีใครมอง ข้างทาง ความสวยงามเฉพาะตัวที่ยิ่งใหญ่ที่ใครสักคนสนใจเพ่งพิศ

ทั้งหมดคือ "การเรียนรู้"  หากเราเปิดใจให้กว้าง ทุกสิ่งทุกอย่างเชื่อมโยงกันหมด

บุคคลเรียนรู้ ควรที่จะเข้าใจที่มาของสารัตถะ และมรรควิธีสู่เส้นทางปัญญาว่ามิได้มีเพียงหนึ่งเดียว ในความเป็นจริงนั้นล้วนหลากหลาย และเชื่อมโยง  

ผมกำลังพยายามอธิบายการเคลื่อนตัวของยานอวกาศมาร์ส โอดิสซี ที่กำลังโคจรอยู่รอบดาวอังคารในขณะนี้ ด้วยการเขียนเปรียบเทียบถึงต้นหญ้าๆเล็กๆที่แทรกตัวตามรอยแยกฟุตบาทในเมืองหลวง

ผมคิดว่ามันเป็นเรื่องเดียวกัน

ผมเชื่ออย่างนั้น...