ไม่ได้เขียนบันทึกมาเกือบหนึ่งเดือน ยังไงก็ยังคงคิดถึง.....Gotoknow เหมือนเดิม
เมื่อเดือนที่แล้ว(วันที่16-21 กย.50) ผู้เขียนมีโอกาสเข้าร่วมทำงานโดยเป็นคณะกรรมการคนหนึ่งในการจัดทำค่ายวิทยาศาสตร์ของคณะวิทย์ฯ มรภ.บส. ร่วมกับสสวท. มีเด็กๆจากโรงเรียนต่างๆในกรุงเทพฯ และต่างจังหวัด ที่เป็นเด็กนักเรียนตั้งแต่ชั้น ป.4 - ม.1 ประมาณ 36 คน
ซึ่งเด็กมาอบรมเข้าค่ายฯ เป็นเวลา 1 สัปดาห์ ซึ่งเด็กกลุ่มนี้ถือเป็นเด็กที่ได้รับการคัดเลือกว่าเป็นเด็กอัจฉริยะทางด้านคณิตศาสตร์และด้านวิทยาศาสตร์ ทางค่ายวิทย์ฯได้มีการอบรมเพิ่มเติมในด้านทักษะเชิงคณิตศาสตร์ เคมี ชีวะ ฟิสิกส์ และร่วมถึงด้านศิลปะ ในด้านคุณธรรม/จริยธรรม และเรื่องชีวิตกับสิ่งแวดล้อม ผู้เขียนสังเกตว่าเด็กนักเรียนบางคนนอกจากการพัฒนาในด้านสติปัญญา/เชาว์ปัญญาแล้ว ควรมีการพัฒนาในด้านอารมณ์/การควบคุมอารมณ์ ควบคู่กันไปด้วย ซึ่งในที่นี้คงไม่พ้นหน้าที่ความรับผิดชอบของพ่อ แม่ หรือผู้ปกครอง รวมถึงครูและอาจารย์ผู้สอนด้วย
เพื่อให้เด็กมีความพร้อมทั้งร่างกายและจิตใจ และเติบโตขึ้นเพื่อไปรับผิดชอบต่อสังคม นอกจากเด็กกลุ่มนี้จะได้รับความรู้ในห้องเรียนแล้ว ยังมีการพานักเรียนไปทัศนศึกษานอกสถานที่โดยการพาไปเที่ยวชมป่าชายเลน ซึ่งปกติถ้าเป็นเด็กที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพฯ จะไม่ค่อยมีโอกาสได้เห็นป่าชายเลน พรรณไม้ และพรรณสัตว์ ในป่าชายเลนมากนัก นอกจากนี้เด็กยังได้รับการเรียนรู้ในด้านชีวิตที่สัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อมอีกด้วย
เด็กกลุ่มนี้เรียนรู้วิธีการทำไข่เค็มจากดินป่าชายเลน และการทำผ้ามัดย้อมจากเปลือกของผลต้นตะบูนอีกด้วย และวิถีการเกษตรน้ำเค็มของป่าชายเลนบางขุนเทียน ที่โรงเรียนคลองพิทยาลงกรณ์ ซึ่งผู้เขียนอยากให้เยาว์ชนคนเก่งเป็นเด็กดีและติดดิน
