หากนับเวลาถอยหลังย้อนกลับไปเมื่อปี พ.ศ. 2546 ณ วันที่เราต้องชะตากรรมร่วมกัน หลายหน่วยงาน ได้ถูกปฏิรูปตามระบบบริหารราชการแบบใหม่ ต้องเดินทางมาทำงานร่วมกัน บางคนต้องจากครอบครัวเพื่อไป ทำงาน ณ ที่แดนไกล (ทำไมจะไม่ไกลละ เดินทางตั้ง 100 กว่ากิโลเมตร แล้วอย่างนี้ยังบอกว่าจะไม่มีใครได้รับความเดือดร้อน ) ภายใต้ชื่อหน่วยงานหลังปฏิรูปว่า สำนักงานคณะกรรมการการศึกษา
ขั้นพื้นฐาน เรียกย่อๆ ว่า “ สพฐ.” จังหวัดลพบุรีถูกแบ่งออกเป็น 2 เขตพื้นที่การศึกษา ทำให้การทำงานในขณะนี้ เกิดความเครียดและอึดอัดในการทำงานมาก
เครียด เพราะ หน่วยงานถูกลดกำลังคนลง คนเหลือน้อย แต่งานเพิ่มขึ้น
อึดอัด เพราะ มีผู้ร่วมงานจากหน่วยงานอื่นๆ ซึ่งการทำงานกับคน จำเป็นต้องรู้จักศึกษาอุปนิสัย ของแต่ละคนซึ่งเป็นเรื่องที่ต้องใช้เวลา สถานที่ทำงานแห่งใหม่ งานใหม่โผล่ขึ้นมา เป็นงานเกี่ยวข้องกับระบบเครือข่ายอินเทอร์เน็ต เว็บไซด์ โลกดิจิตอล
ไร้พรมแดน ฯลฯ ทำให้ต้องศึกษาหาความรู้อย่างหลากหลาย ศึกษาจากผู้รู้ จากเอกสาร จากการ กระทำเองบ้าง ก็มันส์ดีครับ ต่อมาไม่นานผู้ที่รับผิดชอบเกี่ยวกับเว็ปไซด์ของ ลพบุรี เขต 1 เกิดออกอาการ J (อยากรู้ไปศึกษาเอาเองว่าอาการเป็นอย่างไร) ผมและน้องแตง ก็เลยได้รับมอบหมายให้ดูแลเว็ปไซด์ เรียกซะโก้ ไปเลยว่าเว็บมาสเตอร์ มีเวลาศึกษางาน 1 สัปดาห์เท่านั้น ผมกับน้องแตงปวดหัวจี๊ดเลย ทำยังไงดีเรา?
ยึดคติเก่าที่ใช้มาตั้งแต่สมัยท่าน ผอ.ประเสริฐ งามพันธุ์ คือ ไปตายเอาดาบหน้าก็แล้วกัน
….. และแล้ว สหรัฐกับแตงโม ก็เดินทางไปยังเขต 2 เพื่อพบกับเพื่อนเก่าของเราที่เป็นจอมยุทธ์ทาง ด้านระบบอินเทอร์เน็ตและระบบคอมพิวเตอร์ ท่านคือ ท่านศึกษาป๋อง ( ท่านรอง ผอ.สิทธิพงษ์ พฤกษอาภรณ์ ปัจุบัน) ท่านได้กรุณาให้ความรู้และคำแนะนำให้การช่วยเหลือเป็นอย่างดียิ่ง จึงขอขอบพระคุณท่านมา ณ โอกาสนี้อีกครั้ง
แต่แล้วในเวลา 1 สัปดาห์ ที่ได้รับมอบหมายจากท่าน ผอ.เขตในสมัยนั้น สั่งให้ผมและน้องแตงไปดำเนินการจัดทำและดูแลระบบเครือข่าย , เว็ปไซด์ ให้ได้ ….ผมและน้องแตงก็ทำได้สำเร็จแล้วครับท่าน…..
