เทคนิคการสอนของ ศ.ดร.สิปปนนท์ เกตุทัต

          เมื่อวันที่ 9 ก.ค.ผมร่วมประชุมคณะทำงานจัดทำหนังสือประวัติครูของคุรุสภา  ซึ่งมีท่านอาจารย์จรูญ  มิลินทร์ เป็นประธาน
          เราได้พิจารณาประวัติของ ศ.ดร.สิปปนนท์  เกตุทัต  ซึ่งพอพูดถึงท่านผู้นี้ใครๆก็รู้จัก เพราะท่านเป็นสุดยอดคนเก่งและคนดีของเมืองไทยเราคนหนึ่ง  ท่านมีผลงานดีเด่นที่สร้างคุณูปการให้แก่ชาติบ้านเมืองเรามากมายหลายด้าน
         แต่ในฐานะที่เราอยู่ในวงการครู ก็จึงสนใจเป็นพิเศษเฉพาะเรื่องเทคนิคการสอนของท่านตอนเป็นอาจารย์สอนฟิสิกส์ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  ซึ่งพบข้อความที่  ดร.วิฑิต เกษคุปต์ ศิษย์คนหนึ่งในภาควิชาฟิสิกส์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  กล่าวถึง ท่านในหนังสืออนุสรณ์งานพระราชทานเพลิงศพฯ ความตอนหนึ่งว่า
       “…ชั่วโมงที่อาจารย์สอนจะไม่มีใครขาดเรียน  เพราะเราเห่ออาจารย์และภูมิใจที่เป็นลูกศิษย์อาจารย์  อาจารย์สอนเก่งมาก  มีวิธีการสอนที่ทำให้วิชาที่ยากดูง่าย  และเข้าใจได้ดี  การสอนของอาจารย์เป็นแบบเข้าสอนมือเปล่า  ไม่มีโน้ต  หรือหนังสือติดมือมาด้วย  พอเริ่มก็อธิบาย  เขียนกระดาน…สูตรคำนวณไม่ว่าจะสั้นหรือยาว  อาจารย์จำได้หมด  พวกเราทึ่งในความเก่ง รอบรู้วิชาการของอาจารย์มาก…”
        พอเราอ่านข้อเขียนนี้เสร็จ  พวกเราก็หัวเราะกันยกใหญ่   ท่านอาจารย์จรูญ  มิลินทร์ (ประธาน) จึงพูดเสริมขึ้นมาว่า
        “เห็นไหมว่าครูสมัยก่อนที่ท่านสอนเก่งๆนั้น  ท่านจะแน่นในความรู้  สื่ออุปกรณ์การสอนและเทคนิคการสอนต่างๆจะอยู่ในตัวท่านหมด  ท่านเลยไม่ต้องใช้สื่อหรือตัวช่วยอื่นๆเหมือนครูทุกวันนี้  ที่ตัวเองไม่ค่อยเก่ง ไม่ค่อยแม่นและแน่นในความรู้  จะสอนหรือเป็นผู้นำให้เด็กคิดวิเคราะห์ก็ขาดเทคนิคลีลา เลยขาดความมั่นใจ  จึงไปแสวงหาสื่อต่างๆมาช่วย  แต่สื่อมันไม่มีชีวิต  มันจึงใช้แทนครูไม่ได้ทั้งหมด  เมื่อครูนำมาใช้ก็ยังใช้ไม่ค่อยเป็น  เลยติดแบบฟอร์ม พะรุงพะรัง ทำให้การสอนยืดยาด เสียเวลา และไม่ทำให้เด็กได้รับการพัฒนาเท่าที่ควร  หรือบางครั้งเรื่องสื่อก็เป็นข้ออ้างที่จะเรียกร้องให้หน่วยงานจัดซื้อจัดหาเพิ่มขึ้นกันร่ำไป  โดยหารู้ไม่ว่าสื่อที่ดีที่สุดก็คือตัวครูนั่นเอง  ที่จะสร้างศรัทธาให้ผู้เรียนได้
        ดังนั้นครูจึงต้องพัฒนาตนเองให้เก่ง และเป็นแบบอย่างให้ผู้เรียนศรัทธา  จึงจะปฏิรูปการศึกษาได้สำเร็จ” …อาจารย์จรูญ มิลินทร์ กล่าวทิ้งท้าย