แค่นี้พอหรอป่าว

มันคือความเจ็บปวด……….กับสิ่งที่จำตน และสิ่งที่เป็นอยู่ ผ่านไป 11 วัน  ไม่ได้หวังว่าทุกอย่างจะเป็นอย่างที่คิดร้อยเปอร์เซ็นหรอกค่ะ  แค่ผลออกมาต่างฝ่ายเจ็บปวดน้อยที่สุดก็เป็นพอแล้ว   ถ้าตัวพี่เองไม่ค่อยเชื่อมันในตัวเอง  แล้วจะให้น้องเชื่อมั่นในตัวพี่ได้อย่างไร  ………..ชีวิตเดินทางมาแสนไกลเจอะเจออะไร มาก็มากมายผ่านอะไรมาก็เยอะ แต่สิ่งที่รออยู่ข้างหน้าก็ไม่ได้คิดว่ามันจะหนักหนาเกินไปสำหรับคนอย่างฉันจะผ่านมันไปไม่ได้หรอกนะ  มีคนเข้ามาในชีวิตมากมายก็ไม่รู้ทำไมว่าน้องต้องเลือกพี่ทั้งที่คนอื่นเขาดีและไม่ทำให้น้องเสียใจอาจจะมีความเชื่อมั่นมากกว่าพี่ด้วยซ้ำว่าเขาจะต้องดูแลเราได้  ไม่รู้สิรักหรอป่าวเราก็ยังไม่แน่ใจ  อาจเป็นเพราะว่าเราเป็นห่วงเห็นชีวิตพี่แล้วไม่อยากทิ้งพี่ไปใหนอยากอยู่ไกล้ยามที่พี่มีปัญหา แต่ยามน้องมีปัญหาก็ไม่ได้หวังว่าพี่จะอยุ่เคียงข้างหรอกนะ            ร้อยคนบอกว่ารักฉันนั้นต้องผิดหวัง แต่ยังคงรั้นไม่ฟังถ้อยคำเหล่านั้นจะปลูกต้นรักเอาไว้ที่กลางพื้นทรายไม่เคยเสียดายทุกสิ่งที่ทุ่มเทไป หยาดเหงื่อน้ำตาแรงกายแม้แต่หัวใจ ไม่เคยเสียใจถึงรักจะไม่เบ่งบาน    ต้นรักจะงดงามได้อย่างไรในเมื่อทรายไม่เคยเก็บน้ำได้เลย  แต่ก็มีความสุขที่ได้เอาใจใส่    ……………ชีวิตหมูน้อย……………………..