โรงละครครูทิวา

ดิฉันเป็นครูสอนอนุบาลที่ไม่ได้มีความรู้เกี่ยวกับอนุบาลมาก่อน (ขณะนี้เรียน ป.ตรี วิชาเอกปฐมวัย) ดิฉันเข้ามาครั้งแรกพร้อมด้วยหน้าที่ครูประจำชั้นอนุบาล 1/3 ที่มีสมาชิกทั้งหมด 36 คน ดิฉันไม่รู้จะทำอย่างไรกับเด็กอนุบาล 36 คนที่เอาแต่ร้องไห้อยากกลับบ้าน และคิดถึงแม่ วันแรกผ่านไปดิฉันทำอะไรไม่ได้นอกจากปลอบใจเด็ก ๆ และปล่อยให้ร้องจนหลับไป วันนั้นดิฉันปวดหัวมากพอกลับถึงบ้านก็คิดว่าพรุ่งนี้จะทำอะไรดี ก็พอดีมองไปเห็นกล่องกระดาษใบหนึ่ง ดิฉันก็คิดถึงโรงละครที่ดิฉันเคยทำเล่าละครกับเพื่อน ๆสมัยที่เรียนอยู่ชั้นประถมศึกษา ดิฉันก็ลงมือสร้างโรงละคร สร้างตัวละคร พร้อมทั้งเขียนเนื้อเรื่องชื่อเรื่อง “เด็กชายแสนดีกับเด็กชายขี้ดื้อ” วันรุ่งขึ้นดิฉันสามารถทำให้เด็ก ๆหยุดร้องและสนใจละครของดิฉัน และยังทำให้เด็ก ๆอยากมาโรงเรียนในวันต่อ ๆมา เพื่อที่จะได้มาดูละครของครูทิวา