อนุทิน #96710

สายัณห์ตะวันรอน ได้พักนอนใต้ชายคา พรุ่งนี้คือพรุ่งนี้ คิดอีกทีในวันหน้า วันเก่าที่ผ่านมา ไม่เรียกหาปล่อยผ่านไป นอนแล้วพึงหลับเสีย หายอ่อนเพลียจึงเริ่มใหม่ ละลดกำหนดใจ ขออยู่ไปวันต่อวัน เอย
เขียน:

ความเห็น (0)