อนุทิน #96532

ขอนไม้ตายแล้วนอนอยู่ คนคู่เคียงข้างนั่งได้ เหม่อมองท้องฟ้ากว้างไกล ลอยไปในกาลเวลา.....ลอยไปกับกาลเวลา....
เขียน:

ความเห็น (0)