อนุทิน 95459 - สันโดษ

สันโดษ
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

เกิดเป็นมนุษย์สิ้นสุดแค่ตาย ประดุจดังต้นไม้ล้มทับโลกา หมดลมเมื่อไรหาประโยชน์ใดเล่า ล้วนต้องถูกเผาหามไปป่าช้า ชีวิตยังมีสร้างความดีไว้เถิด ได้ไม่เสียชาติเกิด ได้ไม่ต้องอายหมา อันว่า ความตายคือสัจธรรมความเที่ยง สิ้นสรรพสำเนียงเน่าเหม็นขึ้นมา จะเอาอะไร…จะเอาอะไรกันนักหนา…

เขียน 30 Aug 2011 @ 10:47 ()


ความเห็น (0)