อนุทิน #94177

อัตตาทำให้ตัวเราหนัก..ความรักทำให้ตัวเราเบา ข้อคิดจากพระอาจารย์ไพศาล (ต่อ)..

ถ้าเราคิดถึงประโยชน์ของผู้อื่นเป็นสำคัญ ก็จะมีเรื่องมากระทบอัตตาได้ยาก เพราะเมตตากรุณาเข้ามาแทนที่อัตตา เราจะทุกข์เพราะถ้อยคำหรือการกระทำของผู้อื่นน้อยลง เมื่อถูกตำหนิ แทนที่จะตกอยู่ในร่องความคิดว่า “ทำไมถึงมาว่าฉัน ?“
 เรากลับสนใจว่า “ทำไมเขาถึงพูดอย่างนั้น?” สำหรับคนที่ใฝ่รู้ใฝ่ความจริง สิ่งที่เขาสนใจก็คือ “ที่เขาพูดนั้นจริงไหม?”

อัตตานั้นเราไม่จำเป็นต้องทำอะไรมันมากไปกว่าการรู้เท่าทันมัน ทุกครั้งที่เราเผลอไผลหรือหลงลืม อัตตาหรือความสำคัญมั่นหมายในตัวตนก็ปรากฏ แต่ก็เช่นเดียวกับความมืดที่หายไปทันทีเมื่อมีแสงสว่างสาดส่องเข้ามา

ที่มา..
http://www.visalo.org/article/KKjitvivat4.htm 

http://fws.cc/whatisnippana/index.php?topic=409.0

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (2)

คุณหมอบางเวลา อาจารย์หมอบ่อย ๆ ... ไปโดนอะไรกระทบจิตใจมาหรือเปล่าครับเนี่ย ;)...

ผมเห็นอยู่ทุกวัน คนมีอัตตาเนี่ย ... พูดหนึ่งคำ กระทบไปพันคำ ;)...

แล้วหากเป็นระบบออนไลน์แบบโลกปัจจุบันนี้ด้วย "อัตตา" เป็นล้าน

หาคนเข้าใจหาความจริงน้อย ส่วนมากเข้าใจ แต่ไม่ยอมเข้าใจ

ให้กำลังใจคุณหมอบางเวลา เนาะ ;)...

ขอบคุณสำหรับน้ำใบบัวบก..เอ้ย กำลังใจคะอาจารย์

เดี๋ยวเช้าพรุ่งนี้จะเล่าให้ฟังในบล็อกคะ