อนุทิน #93952

ฝนยังคงกระหน่ำพรำพราย ทั้งวันแม่ปีนี้อยู่ไกลบ้าน ได้เพียงส่งเสียงตามสายด้วยความเคารพ แม้มิได้ไปพร้อมหน้าเพื่อพานพบ หากเข้าใจในทำนบ สายธารแห่งรัก ทุกวี่วันค่ะ

เพราะทุกลมหายใจเข้าออก เราปันรัก

แสนประจักษ์ในจิต พิสมัย

แม่เป็นดั่งร่มโพธิ์ทอง ส่องสว่าง อยู่กลางใจ

ลูกคือโซ่ทอง คล้องสายใย ความผูกพัน

...

นั่งดูพิธีถวายพระพรฯกับคุณป้า ๆ เค้าก็คิดถึงลูกๆ  ปูก็คิดถึงแม่ จึงมอบดอกมะลิอวยพร และกราบขอบพระคุณสำหรับความเอื้ออาทรที่มีให้ และวันเวลาที่ได้ใช้จ่ายตวยกันเจ้า

เขียน:

ความเห็น (0)