อนุทิน #92527

ฉันกลับถึงเข้าไปรร.เพื่อสอนหนังสืออีก 1 ชั่วโมงและรู้สึกเบิกบานใจหลังจากเยี่ยมแม่ชีฉันเขียนแผนการเยี่ยม และเตรียมเยี่ยมครั้งต่อไป โดยจะนำโน๊ตบุคติดตัวไปด้วยและฉันจะเปิดหาธรรมะที่แม่ชีอยากฟัง จากเน็ต

ความรู้สึกโล่งอก สบายใจ และคิดถึงท้องฟ้าที่กว้างไกล

นึกถึงภาพถ่ายท้องฟ้าฝีมือตัวเอง คิดถึงบันทึกอ.ดร.วิรัตน์

บันทึกเธอเห็นท้องฟ้านั่นไหม

ฉันฮัมเพลงเบาๆ แต่ดูเหมือนมันมีพลังที่นำพาให้ฉันเปล่งเสียงดังออกไป

ความรู้สึกโล่ง อิ่มใจ และฉันรู้สึกเช่นนั้นจริงๆ มันช่างมีพลัง แปลกมาก

นี่คล้ายธรรมชาติได้คืนพลังให้ฉันแล้ว หลังจากที่ฉันนอนป่วยและหมอให้ฉันพัก

ผ่อนนานถึง 10 วัน ฉันรู้สึกอยากร้องเพลงนี้ให้ใครต่อใครฟัง มันน่าขันจริงๆ

เขียน:

ความเห็น (0)