อนุทิน #90560

     ขอปั้นความคิดถึงหนึ่งในร้อย
จะขอคอยตราตรึงคนึงหา
เหมือนแสงดาวเรืองรองส่องนภา
โอบโค้งฟ้าลงลูบจูบเพียงดิน
    
     เมื่อปั้นใจเป็นกลอนเว้าวอนเธอ
รักเลิศเลอเพ้อหาพาถวิล
เหมือนติดปีกแห่งรักจักโบยบิน
หวังยลยิน...เสียงใจ...ใครบางคน

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (4)

มาอ่านกลอนแห่งรักและคิดถึง

ด้วยยังซึ้งตรึงจิตเสน่หา

ด้วยประทับในถ้อยรสอักษรา

มาบอกว่า ยังเสมอ มิเสื่อมคลาย ... :)

ขอบคุณมากๆ เลยค่ะน้องปู

คิดถึงมากมายค่ะ...

ตอนนี้ภารกิจมากมายเหลือเกินทั้งานในหน้าที่ และงานอาสา

จะเขียนบันทึกใหม่ก็ไม่มีเวลาพอ.. ได้แต่เข้ามาเฝ้าถ้อยคำผ่านบทกลอนในในอนุทิน

คิดถึงไม่เสื่อมคลายค่ะ

แม้จะห่าง...แม้จะหาย...คลายติดต่อ

ยังเฝ้ารอ...เฝ้าคิดถึง...คะนึงหา

ให้พี่ครู...ใจดี...ตลอดมา

ทุกเวลา...แม้หลับ-ตื่น...ชื่นฉ่ำเย็น...

ชื่นใจจังเลยค่ะน้องหมอทิมดาบIco48

ดีใจ ปลื้มใจมากที่ทราบว่ามีคนคิดถึง และรออ่านงานเขียนของพี่

แถมฝากบทกลอนอันไพเราะไว้ให้ด้วย...

ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ