อนุทิน #90316

เมื่อวานได้ไปทำบุญตักบาตรครบ 100 วัน(ของการเสียชีวิต)สามีของเพื่อนรัก

เรื่องเมื่อวานเหมือนมีเรื่องให้ชวนคิดสะกิดใจที่คนเป็นอย่างเราร่วมใจไปทำบุญให้ผู้ที่จากไปอย่างไม่มีวันกลับ

เห็นภรรยาสาวของชายผู้ลาลับ นั่งน้ำตารินไหล ขณะที่จัดสำรับกับข้าวถวายพระ

ฉันรู้เศร้าๆเช่นกัน

จึงต้องเตือนตน "ทำดีทุกวัน ทำวันนี้และทุกวันให้กับคนรอบข้างที่เรารักและรักเราในยามที่มีชีวิตอยู่ให้ดีที่สุด หากวันหนึ่งเมื่อต้องลาจากก็ต้องทำใจและปล่อยวาง อย่างมีสติ"

คิดง่ายแต่ทำได้ยาก

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (3)

น้องหนูรีกล่าวไว้ถูกต้องค่ะ..ทุกเวลานาทีที่ยังมีชีวิตอยู่ด้วยกัน..ควรสร้างบุญกุศลร่วมกันไว้ตลอดเวลา..เพื่อว่าเมื่อกายสังขารต้องละทิ้งจากกันไปบนความไม่เที่ยงแท้..จิตสำนึกแห่งความสุข ยังเป็นอนุสรณ์ที่รำลึกถึงไปชั่วกาลนาน..พี่ใหญ่ผ่านช่วงเวลาดีๆเหล่านี้มาแล้วค่ะ..

น้องหนูขอน้อมรับคำสอนจากพี่ใหญ่ค่ะ ขอบคุณน่ะค่ะ