อนุทิน #88803

ทิมดาบน่ารักและเข้าใจผมเสมอ ผมรับรู้ว่า...เขาคงเหงาเมื่อผมไม่อยู่บ้าน แต่ด้วยภาระหน้าที่ที่ต้องเดินทางไกล ๆ อีกแล้ว ผมสัญญาว่า...จะอยู่บ้านให้มากขึ้น แต่ทำไม่ได้สักที

วันพรุ่งนี้ ผมก็ต้องไประยองจนถึงกลางดึกของวันที่ 17 พ.ค.54  ตื่นมาก็เป็นเช้าแรกที่ทิมดาบต้องไปโรงเรียน ในฐานะพี่ปอสอง

วันนี้ ผมพาทิมดาบไปซื้อเสื้อ กางเกง รองเท้า กระเป๋า และเครื่องเขียน เขายิ้มอย่างตะวันโต พาไปร้านปักชื่อ เขาเขียนชื่อและนามสกุลให้คุณป้าปักชื่อด้วยตนเอง

ผมส่งทิมดาบเข้านอน บอกว่า จะซื้อปลาหมึก และขนมเค้กบ้านสวน ที่เขาชอบมาฝาก

เอาไว้เราเคลียร์วันลงตัว พวกเราไปทะเลกันหมดบ้านเลยนะ

สัญญา สัญญา...

 

 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)