อนุทิน #86380

ใจเราเหงา...ใครเขาจะรู้

ละครที่แสดงให้ดู...คือฉันเป็นคนแจ่มใส

หัวเราะ พร้อมๆกับร้องไห้ในใจ

ทำตัวเป็นนักแสดงที่ยิ่งใหญ่ ตลอดมา

เหนื่อย...ที่ต้องสวมหน้ากาก

คิดจะทำสิ่งที่อยาก แต่ไม่มีความกล้า

หากเอาความรู้สึก เค้นลึกควมเป็นตัวเองออกมา

ฉันคงเป็นเพียงคนอ่อนแอที่ไร้ค่า

...ในสายตาเธอ...

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)