อนุทิน #73365

  • ช่วงหนึ่งของวัยเรียนที่วันเวลาทำให้ต้องหายไปจากเพื่อนนานร่วม 30 ปี ตั้งแต่ปี 2518 กลับมาเจอกับเพื่อนที่เคยเรียนร่วมชั้นอีกครั้งเมื่อปี 2552 เป็นสิ่งที่เหนือความคาดหมาย ไม่เคยคิดว่าจะได้พบใครอีก ฟ้าลิขิต หรือสวรรค์แกล้ง หลายสิ่งลางเลือนไปจากความทรงจำเนื่องมาจากกาลเวลา แต่หลายสิ่งก็แกล้งทำให้มันเลือนไป เพราะไม่อยากให้ตัวเองจำไว้ ชีวิตดำเนินไปจนเป็นปกติ แล้ววันหนึ่งมีอันต้องสะดุด หยุดนิ่ง เพื่อหวนกลับไปมองย้อนหลัง แล้วรื้อฟื้นมันกลับมา นับจากนี้ไปจะเป็นเช่นไร ..... ส่วนหนึ่งคงเป็นความสุข แต่อีกส่วนน่าจะเป็นทุกข์ ด้วยหลายสิ่งมิอาจย้อนกลับไปเหมือนเดิมได้อีกแล้ว ..... ชีวิตเป็นเช่นนี้เอง ..... แม้จะเดินผ่านกาลเวลามาเนิ่นนาน พบเจอทั้ง ร้อน ฝน หนาว สึนามิก็เห็นมาแล้ว แต่ก็ยังรู้สึกเหมือนอยู่ในช่วงปลายฝน ต้นหนาว ที่อึมครึมบอกไม่ถูก ... ทำให้นึกถึงเนื้อร้องบางช่วงของเพลง ... อยู่ที่การยอมรับมัน
  • บันทึกในบรรยากาศของวันคริสต์มาส ที่จินตนาการเห็นสโนว์แมนผูกผ้าพันคอสีแดงยืนอยู่ท่ามกลางหิมะที่หนาวเน็บแต่เพียงเดียวดาย

  

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)