อนุทิน #72269

(ต่อ) แต่ขณะเดียวกันรู้สึกหดหู่ใจและเศร้าใจที่กรรมการสภามหาวิทยาลัยบางแห่งไม่รู้หน้าที่ ไม่ได้แสดงบทบาทที่ควรจะเป็น นอกจากเข้านั่งตามวาระ มีวิสัยทัศน์จำกัด และเกรงใจผู้บริหาร ไม่เกรงใจเงินภาษีแผ่นดิน เป็นความแตกต่างที่ชัดเจน outcome ที่ออกมาในแต่ละปี (ที่มีปริมาณมากมาย) บัณฑิตที่ควรถูกปลูกฝังให้ได้รับสิ่งต่างๆ ทั้งความรู้ ความคิด ความรับผิดชอบ ที่ควรจึงมีน้อย ภูมิต้านทานเมื่ออยู่ในสังคมจึงต่ำ ถูกรุกรานและรับกิเลสต่างๆได้ง่าย จึงเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้การปฏิรูปสังคมเป็นไปได้ยากหรือช้า

สำหรับข้อความที่อ่านทั้งหมดนี้ จะนำไปเป็นส่วนหนึ่งของแนวคิดของการทำงานต่อไป

เขียน:

ความเห็น (0)