อนุทิน #72226

มันเหมือนความรู้สึกผิดที่ซ่อนลึก ทุกครั้งที่ต้องส่งนักศึกษาออกฝึกงาน เขาไม่รู้หรอกว่าเขาต้องไปเผชิญอะไร บ้าง แต่ครูจะคาดเดาได้ว่าที่ๆเขาจะไปเขาควรจะต้องทำอะไรเป็นบ้าง เรารู้ว่าเขาคาดว่าจากหลักสูตร 4 ปีของเราเด็กควรจะกวาดขยะได้ และเลือกใช้ไม้กวาดเป็น ว่ากวาดหญ้า กวาดขยะ ใช้ไม้กวาดประเภทใหน เขาคงไม่คิดหรอกว่าเด็กของเราเรียนกวาดขยะจากรูปในหนังสือ และไม่เคยเห็นหรือจับไม้กวาดเลย แล้วเช่นนี้เป็นความล้มเหลวของอะไร ??? เมื่อเด็กรุ่นนี้กลับมาแล้วจะรายงานหน้าชั้นเหมือนรุ่นพี่อีกว่า อาจารย์คะหนูอายจังเลยค่ะ เพราะเพื่อนจากที่อื่นๆเขาใช้ไม้กวาดกันเป็นทุกคนค่ะ

ปล. ตอนจบครูยืนยันกับนศ.ว่าได้เคยพยายามขอซื้อไม้กวาดมาหลายครั้งแล้ว แต่ยังไม่ได้เพราะ...ต้องใช้เงินไปดูงานตปท.ก่อน

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)