อนุทิน #71390

ยามดึกนี้มีสายชลม่านฝนบัง

นกหลงรังยังคงมีที่หลบฝน

คนหลงทางกลางชีวิตจิตวกวน

ในกมลทนหมองเศร้าให้อาลัย

นกหลงฝูงมีคนจูงจับซบอก

คนงันงกรกทางเดินเหินไปไหน

ขอเพียงที่ผ่อนพักรักกายใจ

เช้าวันใหม่จะบินไปเหมือนนกเอย...

เขียน:

ความเห็น (0)