อนุทิน #71252

@ เมื่อฝันร้ายมาเยือนเตือนชีวิต
เพ่งพินิจหวาดหวั่นขวัญผวา
ด้วยรักตัวกลัวตายวายชีวา
คลายอัตตาปล่อยวางจึงว่างใจ

      @เกิดมาแล้วธรรมดาอย่าได้ทุกข์
      เพราะห่วงสุขจึงว้าวุ่นจึงหวั่นไหว
      หลงยึดมั่น "ตัวกู" อยู่ร่ำไป
      ทั้งหัวเราะร้องไห้ไม่รู้พอ....

                                     ดอกไผ่

เขียน:

ความเห็น (0)