อนุทิน #69452

เกือบ 2 ปีที่ห่างจากการบันทึกความทรงจำ เพียงเพราะการรักษาใจในบางครั้งจำต้องใช้เวลากับสิ่งรอบข้างมากกว่าการจมปลักกับรอยกรีดแทง  ผู้บันทึกเรื่องได้นำบทวิถีการรักษาใจ รักษากายตนให้พ้นจากอัตวิบากกรรมบนเส้นทางคนเดินดิน  เรียงร้อยเป็นเรื่องสั้นย้ำคิดให้ผู้อ่านได้คงสติบนวิถีทางของตน   ถามว่าทำไมการกลับมาครั้งนี้ผู้บันทึกใช้ศัพท์สูง  (เหตุผลง่าย ๆ  เพราะมนุษย์ปุถุชนทุกวันนี้หาใช่มนุษย์เดินดินธรรมดาไม่  หากแต่เป็นมนุษย์เทวดาตามสมัยนิยมนั้นเอง)   ติดตามอ่านน่ะค่ะ

เขียน:

ความเห็น (0)