อนุทิน #69321

เมื่อทำสิ่งใดผิดพลาดพลั้งไป...

ใจส่วนหนึ่งออกโรงปกป้องตัวเอง หาเหตุผลมาเข้าข้างตนเองต่างๆ นานาว่าฉันไม่ผิด

ในขณะที่อีกส่วนของใจจมอยู่กับความรู้สึกผิดนั้น รู้สึกว่าน่าจะทำได้ดีกว่านี้

แต่ไม่ว่าจะเป็นอย่างไหน ก็ล้วนไม่เกิดประโยชน์...

 

ตั้งสติแล้วพิจารณาถึงข้อผิดพลาด นำมาเป็นสิ่งเตือนตนสอนใจ

พัฒนาตนให้ดียิ่งขึ้น...เลิกยึดติดกับอดีตซึ่งเป็นเหมือนฝัน

 

ดอกบัวแปรเปลี่ยนโคลนตมให้เป็นอาหารและผลิบานได้ฉันใด

ก็จงเปลี่ยนความผิดพลาด ความทุกข์ ให้เป็นบันไดในการพัฒนาตนฉันนั้น

จงขจัดความมืดแห่งใจด้วยแสงแห่งปัญญา....

 

 

เขียน:

ความเห็น (0)