อนุทิน #68145

สนธยา ลาลับ ใกล้อับแสง..

สิ้นเรี่ยวแรง สิ้นพลัง วันสับสน

คืนจันทร์เสี้ยว เปลี่ยวเปล่าใจ คล้ายกังวล

หมู่เมฆฝนบังเงาจันทร์คืนวันแรม

ไม่ได้พบ ไม่ได้เห็น เป็นไฉน

คนบ้านไกล ไม่อาจพบ มิอาจเห็น

หรือจันทร์จบฉลบเงาเพียงเมฆิน

มิยลยิน คำเคยร่ำค่ำพรรณา

เขียน:

ความเห็น (0)