อนุทิน #67053

เมื่อเย็นลองรำมวยไทจี๊ตามที่ญาติที่เป็นพยาบาลแนะนำมา ใช้เวลาไม่มาก เพียงสิบนาที ไม่น่าเชื่อว่าเหงื่อออกเยอะเหมือนกัน ตั้งใจจะรำทุกวัน 

เพราะตั้งแต่กลับมาจากออสเตรเลีย รู้ตัวว่าโรคเครียดถามหา...พละกำลัง วังชา พลังที่จะขับเคลื่อนตัวเองก็ค่อยๆเลือนหายไปทีละเล็กทีละน้อย...ไม่อยากโทษใคร...โทษตัวเอง...ไม่มั่นคง...ใครพูดอะไรไม่ถูกใจก็รู้สึกมีอารมณ์ ลมสันดานตามออกมา

สองเดือนที่ผ่านมาเหมือนอยู่ช่วงทดสอบวิชาทั้งส่วนงานที่ทำและส่วนชีวิตส่วนตัว

ต้องพยายามฝึกจิตรู้ตนบนความเปลี่ยนแปลง ทบทวนตัวเองในแต่ละช่วงเวลาที่ดำเนินชีวิต ด้วยสมาธิ เหมือนฝึกกำลังภายในเลย ตั้งปรับพื้นฐานใหม่ รื้อและแก้อนุสัยที่ฝังจำในจิตทีละเล็กทีละน้อย รู้เท่าทันต่อการถูกยั่วยวนทั้งถูกใจและไม่ถูกใจ

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)