อนุทิน #66744

แหงนมองผ่อฟ้า ไร้ฝ้าสดใส เมฆหมอกหายไป สายสุรีย์แจ้ง
เมื่อเจ๊าก่อนงาย สายลมพัดแถ้ง ยะหื้อมีแฮง พละ
กลั๋วว่าบ่ายแลง แสงสุริยะ จักฮ้อนแผดไหม้ เผาดิน
โลกฮ้อนเหือดล้ำ น้ำบ่มีกิ๋น คนสัตว์บนดิน เมาวินบ้าใบ้.

เขียน:

ความเห็น (0)