อนุทิน #66593

โอ.. ดวงจำปา
เวลา ชมดอก  คิดถึงบ้านซ่อง มองเห็น หัวใจ  เฮานึก ขึ้นได้ ในกลิ่นเจ้าหอม
เห็นสวน ดอกไม้ บิดา ปลูกไว้  ตั้งแต่ ใดมา เวลาหงอยเหงา  ยังช่วย บรรเทา ให้หายโศกา

โอ ดวงจำปา

คู่เคียงเฮามา   แต่ยาม น้อยเอย กลิ่นเจ้าสำคัญ ติดพันหัวใจ  เป็นตาฮักใคร่ แพงไว้เซยซม
ยามเหงา เฮาดม เอ๋ยจำปาหอม   เมื่อดม กลิ่นเจ้า  ปานพบ เพื่อนเก่า ที่ได้พราก จากไป เจ้าเป็นดอกไม้ ที่งาม วิไล ตั้งแต่ใดมา  โอดวงจำปา มาลา ขวัญฮัก ของเรียม นี่เอย

โอ.. ดวงจำปา
บุปผาเมืองลาว งามดั่งดวงดาว ซาวลาว ปลื้มใจ เมื่ออยู่ ภายใน แดนดิน ลานซ้าง

เมื่อได้ พลัดพราก อดีต พลัดจาก บ้านเกิดเมืองนอน ข้อยจะเอาเจ้า เป็นเพื่อน ฮ่วมเหงา เท่าสิ้นชีวา
โอ ดวงจำปา มาลา งามจริง มิ่งเมือง ลาว เอย...

เขียน:

ความเห็น (0)