อนุทิน #66278

ดุจดังนกน้อยนิดจิตจดจำ

ยามเย็นย่ำค่ำคืนคอนนอนเหน็บหนาว

แว่วว่าวอนอ้อนจันทร์เจ้าจากดวงดาว

หลบวับวาวยาวราตรีหนีค่ำคืน

เติมกำลังหวังชดชื่นทุกคืนวัน

เพื่อแสงจันทร์กลับมาใหม่ใจชุ่มชื่น

ดูดวงดาวสกาวใสในค่ำคืน

นกน้อยตื่นเหมือนฝันเห็น..แสงจันทร์..เอย.

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)