อนุทิน #65876

 ไปเจอท้องฟ้าสีครามที่สดใส ไออุ่นลาพัดชะโลมกาย ไปเจอผื้นน้ำระยิบและพร่างพราย นอนหลับตาพักใจให้คลาย เมื่อความหวัง ความฝัน ล่องลอยมาและหายจางไป
เมือความหมาย แห่งรัก จบลงก็แค่ ทิ้งมันไป ทะเลสายลมจะปลอบใจล้าเท่าไหร่

 แอนกายพักใจให้ผ่อนคลาย  ทิ้งมันไป นั้งคุยกับทะเลและหยุดใจทุกข์เท่าไหร่ ปล่อยทิ้งมันไป พรุ่งนี้เริ่มใหม่ อีกครังเมื่อฉันค้นพบโลกยังมีอะไร อีกมากมายให้ไปเผชิญ
ละลองค้นหาหนทางที่หลากหลาย แค่รักหล่นหายก็ไม่เห็นจะตายแต่ตอนนี้ฉันแค่ขอได้ออกไป นอนหลับตาพักใจให้คลาย

เขียน:

ความเห็น (0)