อนุทิน #65382

อาจารย์ เมตตาผมด้วยนะครับ อย่าเพิ่งเบื่อหน่ายศิษย์ที่ไม่เอาไหนอย่างผม ผมตั้งใจอย่างที่สุดแล้ว เหมือนเปิดภาคเรียนมาไม่นาน นี่ก็เข้าสัปดาห์ที่ 4 แล้ว เร็วจนตั้งตัวไม่ทัน เดี๋ยวก็ผ่านไป 1 วัน  เดี๋ยวก็ผ่านไป 1 สัปดาห์ เดี๋ยวก็ผ่านไป 1 เดือน เดี๋ยวก็ผ่านไป 1 ปี อีกไม่นานก็จะถึง สี่ปี กับหนึ่งภาคเรียน  จะได้พักซะที สามสิบสามปี กับความไฝ่ฝัน ที่ฉันอยากเป็นครูเหมือนคุณป้า ไม่อยากทำไร่ ไม่อยากทำนา เหมือนคุณแม่ ไม่ใช่ว่าจะกลัวเหนื่อย  แต่กลัวจะรายได้น้อย จนรักษานาไว้ไม่ได้ ในกระแสบริโภคนิยม เพราะเป็นครูจึงอยู่อย่างสุขใจ สบายสังขาร รายได้น้อย ปลอดหนี้ รักษานาไว้ส่งต่อให้หลานสาวคนโปรด ของคุณปู่ หลานคุณย่า ได้ทุกตารางนิ้ว เมื่อวันเสาร์ไปเข้ากลุ่ม พบคุณครูรุ่นน้อง (จะว่ารุ่นลูกก็คงได้) เธอบอกว่ามาจากใต้ (ดูหน้าแล้วไม่มีเค้าว่าจะมาจากใต้ บอบบาง ขาวสวย หมวยนิด ๆ  ผมซะอีก น่าจะมาจากใต้มากกว่า คล้ำ เข้ม แต่ผมเกิดภาคกลาง รักกันไว้เถิด เราเกิดร่วมแดนไทย จะเกิดภาคไหน ๆ ก็ไทยด้วยกัน) เธอบอกว่าได้บรรจุเป็นครูมา 5 ปี ผมบอกว่า เราอายุงานเท่ากันเลย

เขียน:

ความเห็น (0)