อนุทิน #65286

ตะวันอยู่ฟ้า แผ่กล้าแสงสูรย์ แหล่งหล้าสมบูรณ์ เพราะสูรย์ส่องแจ้ง
หากมียามใด สูรย์คล้ายจักแกล้ง บ่ส่องแสงมา โลกนี้
ทุกชีวิตขาด บ่อาจหลีกลี้ ต๋ายกั๋นป่นปี้ เนืองนัน
สูรย์ฮ้อนล้ำไซร้ ก็ไหม้เหมือนกั๋น หมายเอาชีวัน ต๋ายกั๋นทั่วหน้า.

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)