อนุทิน #65175

และแล้วเวลาแห่งการรับผิดชอบคำที่ปวารณาไว้ก็มาถึง

ภาระหนี้สินทั้งหมดของหลวงพี่ จัดการโอนย้าย ผ่องถ่ายจากพี่สาวมารับผิดชอบแต่เพียงผู้เดียว

และยังพอมีเงินเหลือให้พ่อแม่และพี่สาวตามสมควร

 

รู้สึกดีจังเลยค่ะเป็นหน้าที่ของคนในครอบครัวพึงกระทำ

ก่อนหน้านี้มัวก้มมองแต่ตนเองได้อะไร

ฉันได้อะไรจากครอบครัว ไม่เคยสนใจว่าพี่สาว พ่อแม่ จะเหนื่อยยากเพียงใด

แต่ ณ วันนี้และตอนนี้เป็นช่วงเวลาแห่งการเรียนรู้ความจริงอย่างรู้ตัว

ช่วยเหลืออย่างเต็มความสามารถ เต็มสติ เต็มกำลัง

แต่ก็ไม่ได้เบียดเบียนตนเองจนสิ้นไร้ไม้ตอก

ไม่ได้ทำด้วยความอวดดี อวดเก่ง เป็นความนอบน้อมในฐานะน้อง ในฐานะกัลยาณมิตร เป็นความงดงามของการได้เกิดมาในครอบครัวที่อบอุ่นและเพรียบพร้อมสำหรับการทำความเพียร

ขอบพระคุณนะคะที่ให้โอกาส

เขียน:

ความเห็น (0)