อนุทิน #64670

หัวใจพองโตด้วยศรัทธา

เมื่อกราบไปได้สามถึงสี่ครั้ง ฉันต้องหยุดพักเหนื่อย

"ไหวไหม" เยินเต็นออกปากถาม สีหน้าเต็มไปด้วยความห่วงใย

"ไหว แต่ต้องหยุดพักหายใจ แล้วเธอล่ะเป็นยังไงบ้าง ของหนักมั๊ย"

"ไม่เป็นไร ไม่เหนื่อย" ยิ้มกว้างของเขา คือ สิ่งยืนยันว่าไม่เหนื่อยจริงๆ

"กินน้ำหน่อยไหม"

"ดีเหมือนกัน"

เยินเต็นยื่นขวดน้ำมาให้ ฉันยืนจิบอยู่พักหนึ่งแล้วออกกราบต่อไม่มีความรู้สึกประหม่า ไม่มีความอาย ไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองเป็นอาจารย์ในสถาบันอันทรงเกียรติ มีเพียงผู้ปฏิบัติธรรมคนหนึ่งที่หัวใจพองโตไปด้วยศรัทธาในพระพุทธศาสนา

จาก...แทบธุลีดิน l สืบเท้าสู่เส้นทางอันยิ่งใหญ่

ดร.กฤษดาวรรณ  หงศ์ลดารมภ์

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)