อนุทิน #63521

หยาดหยดย้อยยามเย็นยิ้มยวนใย

น้ำตาไหลรินรดแก้มแถมเธอห่าง

ข้าวเขียวเหลืองเรืองรองหลงเลือนราง

มองตามทางที่เธอพรากจากฉันไป

หลงเหลือเงาไร้ร่างเพราะเธอจาก

แถมยังฝากรอยรสรักอย่างยิ่งใหญ่

ทุ่งรวงทองยังคอยเฝ้าเราห่วงใย

ขอดวงใจให้กลับมา..ข้ายังคอย...

เขียน:

ความเห็น (0)