อนุทิน #62694

ประสาน อิงคนันท์ คนเดินเรื่อง ฅนค้นฅน "ชีวิตที่สนามหลวง"

ตอนแม่เมาเหล้า  ให้ลูกชายนั่งขอทานบางครั้งตีลูก  สายตาที่ไร้เดียงสาของลูกที่มองแม่  ฉันอธิบายไม่ได้  สงสารเด็กน้อยจับใจน้ำตาไหล  ถ้าเป็นลูกเราจะเป็นเช่นใดหนอ  ขณะเดียวกันก็อดสงสารแม่ไม่ได้  จะทำไงดีหนอกับสังคมบ้านเรา  ได้แต่เฝ้ามองด้วยความเศร้าใจ  จะมอบความหวังให้กับการศึกษา  ให้คนเกิดปัญญา  เมื่อคนมีปัญญา  ปัญหาต่างๆที่เกิดที่มี  อาจไม่เกิด  อาจไม่มีอีกต่อไป

เขียน:

ความเห็น (0)