อนุทิน #61543

น้ำตาข้า อาบไหล ในหัวอก

มันยิ่งกว่า ตกนรก ขุมไหนๆ

ระทดท้อ ย่อระย่น จนคับใจ

โอ้เมืองไทย ไม่น่าเป็น เช่นนี้เลย

เคยใฝ่ฝัน วันหนึ่ง จะถึงฝั่ง

ทุ่มกำลัง ฟันฝ่า เจ้าข้าเอ๋ย

ครอบครัวเกือบ ร้าวฉาน บ้านแตกเอย

ยังไม่เคย ปริบ่น ทนกัดฟัน

วันนี้ข้า หมดหวัง ฝังความกล้า

เพราะอ่อนล้า เกินจริต จะคิดฝัน

ใครจะเป็น อย่างไร ไม่สำคัญ

อยากจำนรรจ์ เมืองไทย ใช่ของตู...

เขียน:

ความเห็น (0)