อนุทิน #60381

พี่สาวผม คนที่เป็นครู ช่วงวิกฤติของชีวิตคือ การป่วยเป็นมะร็ง

พี่บอกว่า...กำลังใจของคนเป็นครู คือแววตาของศิษย์ โรงเรียนที่พี่สาวสอน ไม่ใช่โรงเรียนในฝันของพี่...แต่พี่บอกว่า...จิตวิญญานของครูอยู่ที่ศิษย์ การได้พร่ำบ่น พรำสอน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ศิษย์ที่เป็นวัยหัวเลี้ยวหัวต่อของชีวิตเนี่ย ยากที่สุด

พี่เคยพูดนะครับว่า...พี่ภูมิใจที่ได้เกิดมาเป็นครู ...

 

ลึก ๆ ในใจแล้ว ปั้นปลายของชีวิตคนเรา ไม่มีใครหลอกครับที่จะจมปลักกับสิ่งที่เป็นผลึกที่ไร้คุณค่า

คุณค่าของชีวิตครู ...มันอยู่ตรงนี้แหละครับ กาลเวลาสอนให้เรามีผลึกในหัวใจที่เข้มแข็ง และมีคุณค่า พี่สาวพูดเสมอว่า พี่จะสอนนักเรียนไปจนกว่าพี่จะเกษียนหรือพี่ตายไปจากโลกนี้

 

เขียน:

ความเห็น (0)