อนุทิน #60353

วันนี้ผมยังอยู่ที่บ้านไผ่ มาเยี่ยม(อาศัย)หลวงพี่นรงค์เพื่อนคนเดียวที่มีอยู่ในอำเภอนี้เพื่อนพระที่อุตส่าห์เหลืออยู่ นอกนั้นในอำเภอนี้มีแต่เพื่อนที่เป็นโยม คิดอีกทีเราก็มีเพื่อนเหมือนกันนะนี่ การที่มีเพื่อนน้อยๆนี่ก็มองได้หลายแง่มุม แน่นอนมุมหนึ่งที่มองเห็นได้ทันทีคือไม่เหลือที่ดีๆให้เพื่อนได้มองเห็น(พาล) แต่อีกมุมหนึ่งคือไม่อยากมีเพื่อน(มากๆ)นั่นเอง แต่ที่พระพุทธองค์ได้ทรงคำสอนไว้ว่า ให้เลือกคบแต่คนที่ดีๆ ถ้าสมมุติว่าไม่มีคนดีเลยก็ให้อยู่คนเดียวดีกว่ามีเพื่อนที่ชักนำไปแต่ทางเสียหาย อีกอย่างหนึ่งต้องถนอมน้ำใจเพื่อนๆที่เรามีอยู่ให้มากในทางที่ถูกที่ควร แต่เหตุผลจริงที่ผมไม่อยากมีคนที่พูกพันมากมายก็เป็นเพราะว่าต้องยุ่งยากมาก(เป็นกังวลมาก) สังเกตุจากประสพการณ์ที่เห็นอยู่ทุกวันว่า พระที่มีชื่อเสียงมากประกอบด้วยบริษัทมากมายก็ต้องมีกังวลมากนั้นเอง เป็นความคิดส่วนตัวนะครับ

 

เขียน:

ความเห็น (0)