อนุทิน #59877

| อนุทิน...๙๑๑ |

กาลครั้งหนึ่ง..ความรัก

ฉันไม่คิดว่าฉันจะรู้ว่าคนเรานี้ เกิดมีความรักอย่างไรกัน
ราวกับเป็นดั่งเช่นนิทาน เรื่องราวเล่าขานว่ากาลครั้งหนึ่งวันนั้น

เริ่มจากคนสองคน ที่เดินเข้ามาสบตาต่อกัน
สบตาประสานจิตใจ เกิดเป็นความหมายต่อกัน อยากอยู่ใกล้ชิดผูกพันกันเรื่อยไป
เกิดเป็นความรัก ขึ้นในหัวใจ

ฉันไม่คิดว่าฉันจะรู้ว่าใจของฉัน เกิดมีความรักเธอเมื่อใด
รู้แต่เพียงว่าจำภาพเธอขึ้นใจ จดจำเธอไว้เมื่อกาลครั้งที่เจอกัน

* พบว่าลมหายใจเข้าออก ฉันมีเธอมีแต่เธอเท่านั้น
หลับตาก็เห็นหน้าเธอ เร่งวันให้พบหน้ากัน อยากอยู่ใกล้ชิดผูกพันกันเรื่อยไป
เกิดเป็นความรัก ให้เธอทั้งใจ

หากเธอนั้นต้องการจะถาม ยากจะหาถ้อยคำอธิบาย
มันเกิดขึ้นที่หัวใจ บอกเธอได้แค่นี้

(ซ้ำ *)

เกิดเป็นความรัก ที่ในหัวใจ
ไม่มีเหตุผล นี่คือหัวใจ
นี่คือหัวใจ

เขียน:

ความเห็น (0)